Home

Continuación de Continuando las múltiples reflexiones (primera parte)

Normalización

Como bien afirmas se busca una situación suficiente de ausencia de violencia y normalización política para encarar con ciertas garantías el diálogo político resolutivo. Siendo esto a su vez algo enmarcado en el proceso democrático. El problema aquí no consiste en la propia definición de normalización política sino en que se está intentando construir mediante fuegos de artificio y no en base a la realidad. Los estados no tienen ninguna necesidad de entrar en ese proceso y la unilateralidad no es suficiente para que apuesten por la normalización política.

Esa fase resolutoria difícilmente llegará sin la constante lucha de los opuestos hasta que la balanza se desnivele en favor de las fuerzas de cambio. Si psicológicamente se instala que realmente vivimos en tiempo de soluciones, las consecuencias políticas directas son el abandono progresivo de la lucha de sujetos populares a través del delegacionismo y el cambio del eje principal del conflicto político (opresión / liberación nacional) por el de normalización política. Y ese es el problema.

¿Es la normalización política en estas coordenadas una vía a la resolución del conflicto? ¿O a la asimilación?.

Teniendo en cuenta que esa constante lucha de opuestos que después genera cambios debe y puede traer desestabilización (ej: desobediencia) siendo también un factor no normalizador, el conflicto de intereses está dado y explica en gran parte las tremendas dificultades existentes actualmente para poner en marcha diversas dinámicas de lucha.

En resumidas cuentas; No hay condiciones para un acuerdo resolutivo porque no se ha generado la presión, ni siquiera aún para entrar en una fase de dialogo, los estados usan la normalización solo en los puntos que les interesa de cara a la asimilación y siempre intentando aguantar hasta que la presión y erosión que sufran les desnivele (ej; legalización exclusiva de partido político con medidas férreas para su control). No hay condiciones para la normalización porque no existe voluntad de los estados y además choca con los parámetros necesarios para activar con intensidad la presión popular. Pero no solo eso, sino que precisamente se alcanzarán cotas de normalización real cuando se llegue a una situación fuertemente no normalizada, lo cual significará que la constante lucha de los opuestos ha desnivelado la balanza en favor de las fuerzas de cambio. Creer que la normalización política es resultado de la voluntad o generosidad es algo totalmente fuera de la realidad y de cualquier parámetro histórico. Es por ello que la deriva y deterioro ideológico que pueda causar no entender esas prioridades nos encamina hacia la reconciliación en una coyuntura de opresión nacional y social.

Alianzas

Las alianzas son una herramienta imprescindible para todo avance político. Ahora bien, hay que saber discernir entre alianza táctica, estratégica y colaboracionismo. Las alianzas tácticas y estratégicas tienen sentido, se enmarcan en unas necesidades políticas que buscan unos resultados concretos y donde se pueden entender ciertas cesiones necesarias de cara a facilitar esas alianzas.

Pero como siempre, todo tiene su otra cara y de no darse esa tierra común que pueda facilitar nuevos pasos y además en una dirección concreta, las alianzas se convierten en cadenas, en inoperatividad y lo que es más grave, pudiendo llegar incluso a la auto-gestión de la opresión. Hay casos de sobra en la historia para poder detectar este proceso e incluso en nuestro propio país no faltan. Es por ello que si no existen condiciones para esas alianzas no se deben dar. En el caso del PNV o PSE no puede existir tierra común si no se parte de un reconocimiento del derecho de autodeterminación, y lo más importante, de una hoja de ruta hacia la consecución de ese objetivo.

Relacionado: Carta cerrada a María Eugenia Arrizabalaga

Estructuración

 Sobre la necesidad de las organizaciones fuera de la legalidad

Si bien es cierto que hay que buscar un equilibrio entre las posturas que como afirma Victor Segre crean un “fetichismo hacia la legalidad como rasgo característico del socialismo colaboracionista (ya sea con el estado o con las clases burguesas)” y de “la tendencia a desdeñar vias legales y acción de masas priorizando la conspiración”, no es menos cierto que la conquista de espacios legales sin ninguna vía subterranea lleva a la derrota ideológica como previo paso a la renuncia a los objetivos, ya sea por el hábito que crea el respeto a la legalidad, porque los objetivos se convierten en utopía irreal o porque los mecanismos de esa legalidad no están más que diseñados para asimilar, domar y condicionar (…). Continuar leyendo…

Socialismo revolucionario en la encrucijada

En estos momentos de extensión electoral, de unidades populares del pueblo abertzale de izquierda, de la propia izquierda abertzale y del sindicalismo, no contar con las herramientas del socialismo revolucionario puede abocar en relación al proyecto independentista y socialista en su faceta socio-económica la reparación del sistema, su parcheo y mejora en vez de su aniquilación/transformación y en el apartado nacional chocar contra el muro de la imposición y hacernos adentrar en la desorientación debido a la falta de teoría y acción necesaria para derribar ese muro. Y de la misma manera el abandono progresivo de la construcción nacional y social afectando directamente a la eficacia del movimiento popular. (…) Continuar leyendo…

Relacionados:

¿Es la izquierda abertzale socialdemócrata? [1], [2], [3], [y 4]

Una socialdemocratización de la izquierda abertzale en la actual coyuntura vasca realmente  tendría  el significado  profundo de eliminar el motor del proceso de liberación tanto en la vertiente nacional como en la social. Ya que sería una herramienta incapaz de gestionar las contradicciones generadas en los estados y en la sociedad vasca para propiciar la ruptura democrática y se vería abocada a un proceso de asimilación de consecuencias previsibles.

36 thoughts on “Continuando las múltiples reflexiones (y II)

  1. No es que exista un riesgo de socialdemocratización… es que se puede acabar en el oportunismo político traducido en posibilismo, léase el caso del Bloque político-militar que no necesariamente tuvo que suceder así.

  2. El EPPK hace un llamamiento a reforzar el proceso impulsado en la Declaración de Aiete, «porque eso es lo importante, en eso hay que poner las fuerzas. Nos negamos a caer en la trampa del enemigo».

    Bueno, a ver cuándo nos empezamos a aplicar el cuento. La dinámica de alimentar dudas sobre la estrategia apoyándose en la cerrazón de los estados tiene su aquel.

    Y más aún desdibujar lo que se ha hecho estos últimos meses/años.

    Efectivamente, se quiere meter el proceso de liberación en una fase de resolución del conflicto respecto a la fase abierta con la transición del franquismo, porque se entiende que, tras hacer frente a la reforma y a las embestidas de asimilación y represivas, existen condiciones para traer cambios profundos, para lo que se debía de adecuar el conjunto de la estrategia.

    Es una falacia que la actividad del movimiento revolucionario vasco real se haya limitado a la cuestión de la normalización, aunque haya habido importantísimas iniciativas en ese terreno (declaración de Gernika, Aiete y dinámica de distensión abierta por ETA). Parece querer olvidarse que se ha suscrito una alianza de carácter estratégico de corte netamente independentista, y que la movilización de masas ha subido en diferentes frentes. Las posiciones independentistas han crecido objetivamente, al mismo tiempo que se ha agudizado la crisis del marco vigente. Comparar todo eso con lo sucedido con el bloque político-militar, como se hace en un comentario anterior, es de una ignorancia sin lagunas.

    El cambio de estrategia ha tenido consecuencias positivas en la lucha de masas y en la lucha ideológica, con sus contradicciones, lógicamente. Sí señores, el conjunto de la población ha evolucionado hacia posiciones más favorables para el cambio político y social, que es lo que interesa a la clase trabajadora y a los sectores populares. Entender que la falta de eco de las diatribas obsoletas de algunos es sinónimo de derrota ideológica denota una arrogancia desbordante.

    Otra gran falacia es esa de atribuir a la izquierda abertzale una línea únicamente institucional. A ver si ponemos los datos encima de la mesa. La movilización popular ha crecido notablemente en los últimos años, pese a que algunos parecen querer recrear que justo antes del cambio de estrategia esto era Jauja. Y no lo era ni en las formas legales, ni en las semilegales, ni en las ilegales. ¡Que corríamos el riesgo de ser neutralizados! Seamos más responsables en los análisis.

    • No estoy de acuerdo en casi nada de lo que dices pero lo que sorprende es que hables de arrogancia cuando este comentario que has puesto y sobre todo el anterior son arrogantes y hasta insultantes. Baja de las nubes campeon.

      • Siento de verdad si he ofendido a alguien. Mi ánimo no es insultar a nadie, sino hacer valoraciones y consideraciones, aunque puedan ser duras, sobre posiciones políticas. Y lo siento, pero algunas cosas claman al cielo. Por ejemplo, esas comparaciones de la izquierda abertzale con no se sabe qué…

        Quiero insistir también en que debemos hablar de lo que realmente ha pasado. Si el problema es que el cambio de estrategia nos ha pillado con el pie cambiado, algo que nos ha podido suceder a muchos, lo que no tiene sentido es estar con la escopeta cargada, en posiciones supuestamente más puras. ¡Que había que hacerlo!

        Otra consideración: me parece sorprendente que lo que a uno le suena bien lo considere como crítica necesaria y lo que no le resulte insultante. A mi, el primero que me contestó en este foro me dijo si me hacían descuento en rodilleras… Y en las nubes no hacen falta. No dijo nada más. Ni un argumento. Ni un dato. Nada más. Supongo que se trataba de crítica revolucionaria.

        Un saludo

    • Estando de acuerdo con muchas de las cosas que dices, es innegable que no se han dado debates entre las bases (palabra a eliminar porque no considero a ninguna persona la base de nadie), no, no vengas con Zutik, que yo estoy cansado de esa excusa. Creo que hay una amplia militancia que estando de acuerdo con la linea, no lo estan con las formas, y eso es lo que preocupa, la decision de elegir a Laura Mintegi como candidata es un ejemplo. No digo que no sea la persona adecuada, sino que no es la persona elegida por la gente. Y que teniamos el riesgo de ser neutralizados, no descubres nada, es obvio, pero desde hace muchos anos, que lo estabamos diciendo y la cabezoneria de alguno que defiende ahora esto como perros de presa nos ha llevado a neutralizarnos nosotros mismos.
      La movilizacion ha crecido si, en el estado tambien, no os aprovecheis del momento que vivimos. Y la militancia???
      Y la prepotencia de listillo esa te la puedes guardar.

      • Rompo por un instante la promesa hecha de que no iba a dar más la chapa. Es para responder a cierta cantinela sobre el tono de mis escritos con el que parece que se quiere condicionar el debate sobre las posiciones políticas de fondo.

        La diferencia entre un listillo y un arrogante es que el primero habla en su nombre, equivocadamente o no, y el segundo se erige en representante de una «amplia militancia».

        Dicho esto, por lo de mantener el nivel de las faltadas personales, entro en la cuestión.

        Estoy totalmente de acuerdo con que la militancia debe elegir a los responsables políticos, participar en la elaboración y decidir la línea política, así como elegir las listas electorales, dentro de los acuerdos de las posibles coaliciones. Eso espero de Sortu. Ya lo he dicho en otro comentario a uno de estos post sobre «múltiples reflexiones».

        Entiendo que lo más conveniente hubiese sido un proceso de votación para la candidatura de Laura Mintegi, aunque también sé que las gestiones para esta elección se iniciaron y trabajaron en una situación de ilegalidad absoluta. Por eso me pareció denunciable, por carroñero, que Urkullu atacase a Mintegi con ese mismo argumento. Que duda cabe que con diferente intención y motivación que la de Baloratu en su demanda de democracia interna.

        No estoy de acuerdo con que la movilización en Euskal Herria sobreviene de la situación general que también se produce den el Estado. El cambio estratégico, la política de alianzas y las iniciativas de calado de ETA propician específicamente ese aumento de la movilización en nuestra nación. La dinámica en Euskal Herria es anterior y mucho más continua. Se puede contrastar en la hemeroteca.

        • Jagobak dio: “Estoy totalmente de acuerdo con que la militancia debe elegir a los responsables políticos, participar en la elaboración y decidir la línea política, así como elegir las listas electorales, dentro de los acuerdos de las posibles coaliciones. Eso espero de Sortu.”

          Sorturen estatutuek, besteak beste, honako hau esaten dute:

          -“Por eso, mostramos nuestra voluntad y deseo de contribuir con el resto de agentes políticos, sociales y sindicales:

          -a la definitiva y total desaparición de cualquier clase de violencia, en particular, la de la organización ETA…..”

          -“SORTU desarrollará su actividad desde el rechazo de la violencia como instrumento de acción política o método pata el logro de objetivos politices, cualquiera que sea su origen y naturaleza; rechazo que. abiertamente y sin ambages. incluye a la organización ETA, en cuanto sujeto activo de conductas que vulneran derechos y libertades fundamentales de las personas.”

          -“Rechazo de cualquier clase de connivencia política y organiutiva con la violencia, con las formaciones y los instrumentos políticos que han sido ilegalizados por razón de esa connivencia, así: como con cualquier manifestación del fenómeno terrorista.”

          MUGARRI txostenak honako hau esaten zuen:

          -“Aurkitzen garen fase politikoan borroka armatuak jokatzen duen papera ere funtsezkoa da. Borroka armatua, ezker abertzalearen estrategiaren aktibo nagusietakoa da. Ezker abertzaleak, datozen denboretan eszenatoki berri bat irekitzeko apustua egiten duelarik, apustu hori bultzatu eta ireki ahal izateko, eraginkorra izango bada, bere estrategiaren osotasunetik ekin behar dio helburu horri.

          Bestelakoa da, estrategiak egin asmo dugun apustu politikoaren eta kokatzen ditugun gako nagusien mesedetan kokatua egon behar duela argi izatea. Hau da, ezker
          abertzalearen estrategia osatzen duten ildoak elkarren osagarri izan behar dira eta beraz, borroka armatuak, ibilbidean (apustuaren bidean) jokatzen duen papera norabide horretan kokatzen da, gainerako ildoak kokaturik dauden bezalaxe…”

          Nork idatzi zuen Zutik Euskal Herriaren azken idazketa eta nork erabaki zuen Mugarri ez genuela eztabaidatuko?

          Nork idatzi zituen Sorturen Estatutuak?

          Ze esku zabala diren !! Joko arauak inposatu eta kartak markatu eta gero jolastu dezakegula esaten digute ¡!

          • Zutik idatzi, Mahai Nazionalak (beno, orduan geratzen zena). Ekinek erabaki zuen zer erabilera eman Mugarriri, eta herrietara ez eramatea erabaki zuen. Berez, ez zuen horretarako egin, zuzendaritzetan eztabaidatzeko baizik. Ontzat eman zuen Argitzen txostena eztabaida nagusirako. Mugarri idatzi zuen lagunak baietsiko zizun hori dena harekin hitz egiteko aukera izango bazenu. Sorturen estatutuak Iñigo Iruinek idatzi zituen. Horretan izena emateak ez du axola, zure galderak misterioz jantzi arren. Dena zilegi. Akaso zure gustukoa ez, baina zilegi bai.

            Episodio horien aurretik ere gauza asko gertatu ziren. Eztabaida bultzatuz batzuk, oztopatuz besteak. Ondoren ere makina bat pasa dira, norabide berriaren zilegitasuna indartu dutenak. Ezin zara hori guztia gertatu ez balitz bezala aritu. Argazki batean (oso desenfokatua duzuna, bestalde) bizitzen etengabe.

            Zintzoki arituta, aitortu behar da nagusitu den norabidea denbora luzez indartzen joan dela ezker abertzalean, ezker abertzale osoan, baita ETAn ere. Eta prozesu korapilatsu horren ondorio da estrategia aldaketa. Abstrakzioa egin nahi baduzu, egin ezazu. Makina bat txosten, idazki eta denetarik dago… edozeri eutsi nahi badiozu. Hor kokatu nahi baduzu zure burua, erreminduta, ezer gutxi dago esateko, ezta?

  3. Ante todo un saludete Jagoba:
    Si bien puede ser cierto que los posicionamientos independentistas y de alguna manera los socialistas tienen un campo más amplio y más abonado tras largos años de resistencia armada no por ello, en la etapa político-militar existieron menos condiciones para posibilitar cambios de marco.

    En realidad, en mi modesta opinión, y a pesar del primer comentario que lo hice yo… las posibilidades que abrió la Ponencia Otsagabía, recordemos, ponencia aparecida tras las ostias infringidas a ETApm que la dejaron casi cao, no se desarrollaron en todo su potencial. Es decir, si no me equivoco, Otsagabía pretendia que la fase política en ofensiva primara sobre lo que hasta ese momento fue la doctrina de la espiral. Había que organizar la acumulacion que las dos ramas de ETA habían generado con su estrategia armada. Pero Otsagabia hablaba de una politica revolucionaria. La inmersion de EIA-EE en el campo institucional que la “obligaba a aceptar el marco de juego reformista”, el abandono de la lucha de masas y las contradicciones que le planteaba la practica armada de los polimilis que no aceptaba las reglas marcadas,llevaron al Bloque politico-militar a unas contradicciones tal que le condujo a su bancarrota.

    Podemos repetir esquema peligrosamente sino somos inteligentes. La debilidad militar de los milis, sin lograr ademas que el Estado negocie la alternativa KAS, conlleva pasar el testigo del enfrentamiento al plano político que se fortalece numericamente por la política de alianzas pero no cualitativamente. La lucha de masas vive un duro retroceso, el TAV es paradigmatico en este asunto,y una izquierda abertzale que apuesta por la participacion abierta en instituciones creando un partido de corte clasico como fue EIA… esto tiene todos los ingredientes para una posible asimilación a no ser que alguien lo remedie. El enemigo siempre ha tenido en sus manos la iniciativa estratégica y de una manera u otra, nos ha impuesto las condiciones del debate por medios represivos.
    Va a ser difícil levantar el proceso emancipatorio sino creamos organizaciones revolucionarias, masa crítica que puede reconducir todo este panorama.

  4. El EPPK actual no representa , ni de lejos, la realidad ideologica actual de las prisiones.Ellos lo saben , el poder lo sabe, y los 4 revisionistas que han montado todo esto tambien.El estado triunfo hace mucho, porque su objetivo era la asimilacion de la IA,algo que ha conseguido golpeando a unos y poniendo la alfombra roja a otros.Y si es cierto…yo tambien me pregunto…CUANTO TE HAN COSTADO LAS RODILLERAS?

  5. Para ser justos y mi opinión, no creo que se le hayan puesto la alfombra roja a nadie… El MLNV conformado a lo largo de los 80 arrastraba una serie de contradicciones heredadas de los diseños negociadores que se comenzaron a pergeñar a mediados de los 70. Creo que no se puede estar haciendo leña del arbol caído constantemente colocándonos en posiciones basadas en críticas que no aportan nada.

    Tenemos que realizar un balance de lo que falló en Otsagabia, lo acertado de los milis en esos momentos y los errores cometidos posteriormente durante el período de resistencia y la posterior construcción nacional.

    Para centar un poco la cuestión, el el fondo los errores han provenido , históricamente, de los efectod que la acción contra-insurgente a generado en ETA y el escaso desarrollo teórico revolucionario de lo que debía representar la acumulación, es decir, la lucha de masas desde el momento en que se visualizó la incapacidad de hacer avanzar el proceso en los términos clásicos político-militares.

  6. Queria hacer algunas aportaciones en torno a las aportaciones hechas por Jagoba.

    Antes de nada voy a ser franco, soy militante del izquierda abertzale desde hace 24 años, no estoy siendo capaz de entender el giro que se ha dado desde euskal Herria Zutik y cada vez me encuentro mas lejos de los postulados de la izquierda abertzale. Quiere dejar clara mi ubicación para no jugar con ventaja.
    En primer lugar interpreto las aportaciones Jagoba como el análisis oficialista de la izquierda abertzale y junto a ello algo que no me gusta es la actitud por encima del bien y del mal que transmite, rozando en ocasiones la actitud despectiva (exactamente igual que cuando he tenido que debatir sobre estos temas con ciertas personas de la dirección)

    En primer lugar decir que respeto profundamente la decisión de ETA de haber dejado la lucha armada, sea dicha decisión acertada o no (el tiempo lo dirá). Al fin y al cabo es una decisión que corresponde al grupo de personas que conforman dicha organización.
    En cuanto aló importante para mi es la profunda falta de democracia interna a la hora de toma decisiones dentro de la izquierda abertzale, mucho mas marcada en los últimos meses, años y voy a dar ejemplos: forma de llevar adelante l debate Zutik Euskal Herria, decison en torno a Kutxa bank, decisión de los electos las elecciones generales españolas, decisión de los electos a las elecciones vascongadas, elección de las personas delos grupos de trabajo para realizar aportaciones el debate de Sortu, falta de posibilidad de participación en el desarrollo de la propuesta socioeconómica de la izquierda abertzale (hablo desde un pueblo de la margen izquierda), podría dar mas ejemplos pero de momento me paro ahí

    A nivel organizativo, al menos en mi pueblo, hay una importante falta de tensión militante y una desorientación total en la forma de militar con descuelgue de militantes referenciales y ciertamente la vuelta de algunas personas por cambio de estrategia, pero con un balance negativo.

    En términos de lucha ideológica y formación hay un retroceso brutal, que si ya se veía desde hace tiempo en los últimos tiempos se ha acentuado, hasta el punto de decir en algunas asambleas la frase de “van a suceder cosas que difícilmente se van a entender pero es así, esta decidido arriba”, sin dar posibilidad al debate para poder aportar discutir y lo mas importante entender e interiorizar todos los cambios que se han dado.

    Reconozco que puede ser un post un poco duro pero la verdad es que no encuentro canales para poder realizar estos comentarios, mas alla de mi circulo mas próximo.

    • Totalmente de acuerdo. Y no quiero destruir sino construir. Tambien, anadir que la militancia debe hacer su autocritica, no solo criticar lo hecho.

  7. “Jagoba”k dio: “…¡Que había que hacerlo!…” (estrategia aldaketa).

    Nork erabaki zuen “¡Que había que hacerlo!” ???

    Nork idatzi zuen Zutik Euskal Herria ¡ eztabaidan agertu eta desagertu eta inoiz eztabaidatu ez genuen Mugarri txostena? Nork exigitu zuen eztabaidaren kanpoan geratzea?

    Iturri gehiago dago, baina hona hemen egungo estrategiaren aldeko baten kronikatxo:

    “BATERAGUNE auzia ere bere barne lehian erabiltzea erabaki du gaur egun ezker abertzalean nagusitasuna duen sektoreak, egunotan Auzitegi Nazionalean epaitua izan den horrek hain zuzen.

    Otegik inoiz baino argiago eta ozenago aldarrikatu du sektore horren eta ETAren artean dagoen leizea. Otegiren ahotik ikasi du iritzi publikoak Bateragune Ekineko egitura bat zela.

    Ekinek eta ETAk posible ikusten zutela metaketa soberanista eta jardun armatua bateratzea; Otegi, Rafa Diez eta Rufi Etxeberriaren taldeak ez….”

    (Aholkatzen dut artikulu osoa irakurtzea; ez da oso luzea baina bai oso mamitsua: http://www.argia.com/argia-astekaria/2284/hasi-da-barne-eztabaidaren-kontaketa).

    Beraz, “Jagoba”k esan beharko luke “ ¡ Batasunaren Zuzendaritzak decidío…que había que hacerlo !

    Askoz zuzenago litzateke.

  8. Jagoba:

    -Aurreko iruzkin batean esaten zenuen: “Quiero insistir también en que debemos hablar de lo que realmente ha pasado”. Beno, hasi gara hitz egiten zuk eskatzen duzunari buruz, datu eta kasu zehatzak aipatuz, eta erantzun zehatzak eman beharrean honako hau erantzuten duzu: “…erreminduta…” nagoela eta “…Argazki batean (oso desenfokatua duzuna, bestalde) bizitzen…” naizela. Azken finean hasieratik kritikak azaltzen ditugunoi egin diguzun diagnostikoa berresten duzu “…el cambio de estrategia nos (??) ha pillado con el pie cambiado…”. Laburbilduta: egungo estrategia político-instituzionalari buruzko kritikak saio sasi-psikoanalitikoekin erantzunda.

    Baina aztertu ditzagun azaltzen dituzun datu apurrak:

    -MUGARRIri dagokionez oker zaude:

    -Kopurua ezagutzen ez dudan arren, BAI banatu zela hainbat herritan, eta paperezko bertsioa nire eskuetan egon zen. Hau da, hasi zen zabaltzen herrietan eta gero ez zen agertu Zutik Euskal Herria ! eztabaidan. Zergatik hasi zen banatzen eta gero nork erretiratu (ala exijitu) zuen beste kontu bat da. Agian zuk azalpen gehiago eman dezakezu.

    -Oso era lainotsuan onartzen baduzu ere (“prozesu korapilatsu”a deitzen diozu) ezker abertzalearen zuzendaritzan jarraitzeko bideari buruz adostasunik ez zegoela onartzen duzu . Hala ere, Batasunaren Zuzendaritzak eztabaida eraman zuen herrietara 2010ean irekitzen zen hauteskunde zikloan kosta ala kosta egon ahal izateko, baina niretzat txarrena izan zen ADOSTUTA zegoela gezurra esatea. Eta gero, logikoa denez, ezin zuzenketarik aurkeztu ezta bozketarik egin ere. Eta gezur hori mantendu dute BATERAGUNE epaiketa arte. Baina irakur dezagun Otegiren goratzaile den Argiaren Zuzendaria Xabier Letonak esaten duena:

    “…“BATERAGUNE auzia ere bere barne lehian erabiltzea erabaki du gaur egun ezker abertzalean nagusitasuna duen sektoreak, egunotan Auzitegi Nazionalean epaitua izan den horrek hain zuzen.

    Otegik inoiz baino argiago eta ozenago aldarrikatu du sektore horren eta ETAren artean dagoen leizea. Otegiren ahotik ikasi du iritzi publikoak Bateragune Ekineko egitura bat zela.

    Ekinek eta ETAk posible ikusten zutela metaketa soberanista eta jardun armatua bateratzea; Otegi, Rafa Diez eta Rufi Etxeberriaren taldeak ez….”

    (Aholkatzen dut artikulu osoa irakurtzea; ez da oso luzea baina bai oso mamitsua: http://www.argia.com/argia-astekaria/2284/hasi-da-barne-eztabaidaren-kontaketa). Era berean, oso interesgarriak dira Garan sasoi berean Iñaki Altunak idatzitako artikuluak ere.

    “Erreminduta” zeuden Otegi eta Altuna BATERAGUNE epaiketaren ikuskizun nazkagarria oparitu zigutenean? Ah! Ez! “erreminduta” soilik gara Otegi, Altuna, Jagoba eta X. Makazagaren kontrako iritzia daukagunok !! Kar, kar, kar…. ze katxondoa!!

    – Bai, arrazoia duzu esaten duzunean ETAk, eta gainontzeko erakundeek, onartu dutela Zutik Euskal Herria!, baina ñabardura “txiki” bat ahazten duzu: Batasunaren zuzendaritzak hartutako aldebakarreko erabakiaren aurrean soilik bi aukera zeukaten; banaketa arriskutsua eragin ala Zutik Euskal Herria! onartu. Azken hau aukeratu zuten eta nik haien hautua errespetatzen dut. Baina, ulertuko duzun bezala ni ez nago behartuta isilik egoteko, zu erresumindu arren.

    -Diozu: “…Mugarri idatzi zuen lagunak baietsiko zizun…”. Barkatu: txosten guztiak norbanakoek idazten dituzte….. erakunde batzuen izenean eta haien zuzendaritzapean, ondo dakizun bezala.

    -Diozu: “…Sorturen estatutuak Iñigo Iruinek idatzi zituen…”. Aurreko pasartean esandakoak balio du honetarako ere. Galera erretorikoa zen; guztiok dakigu nork aginduta eta noren irizpideekin idatzi ziren Estatu horiek. Baina Zutik Euskal Herria!rekin bezala gezur bat erantsiz; soilik legalizazioa lortzeko zela esan ziguten…. baina Josetxo Ibazetarekin egiaztatu dugu zerbait gehiagorako direla.
    Eta logikoa da iraunkorrak izatea; Estatuak legalizazioa eman bazigun Estatutu horiei esker, aldatzekotan, ilegalizazioa etorriko zen ezinbestean, ez?

    -Amaitzeko; zuk kokatu zure burua nahi duzun tokian; nireak jarraitzen du Zutik Euskal Herria! baino lehenagotik zegoen lekuan; gure herriko askapen nazionala eta sozialaren aldeko lanean eta borrokan.

  9. Larrerari:

    -Ni ere “minduta” egon naiz eta nago gauza batzuk nola egin diren ikusita, baina agian horren erraz hitzegin aurretik pixka bat enteratzea ez legoke gaizki. Nik ere izan nuen Mugarri txostena esku artean, baina zabaltzen hasi ondoren hedapena etetea eta Zutik zabaltzea ez zen izan zuk uste duzun “horien” erabakia, eta Mugarri zabaltzen hasi zen eragileko jendeari galdetuta argi erantzungo dizute nork esan zuen txosten hau zabaltzeari uzteko.

    -Pasatakoa pasata dago eta alferrik da kakari bueltak ematea, are alferrikakoagoa pasatakoa orain ezer ez egiteko aitzakiatzat erabiltzea (ez dakit zure kasua den baina jende askorena bai…). Orain egiteko dagoena ahalik eta estrategia eraginkorrena osatu eta masa borroka eta borroka ideologikoari eustea da, instituzionalak gure indar guztiak erre ez ditzan. Hor dago gure tokia, beste guztia morbo hutsa da.

    • Guztiz ados, Urola: “Orain egiteko dagoena ahalik eta estrategia eraginkorrena osatu eta masa borroka eta borroka ideologikoari eustea da, instituzionalak gure indar guztiak erre ez ditzan. Hor dago gure tokia, beste guztia morbo hutsa da.”

      Nire aldetik, horrela bukatu dut ZuZeun Larreari eman diodan azken erantzuna:

      “Eskatzen didazu zehazteko beto espainiarrari aurre egiteko erabiliko diren “indargintza mota asko” horiek zeintzuk izango diren. Nik desobedientzia zibilean esperantza handiak jarriak ditut eta horregatik luzatu dut behin baino gehiagotan oso proposamen zehatza horri buruz. Eta horregatik esan zituen Arnaldok esan zituenak.

      Hitz egin eta eztabaida dezagun desobedientzia zibilaz eta baliagarri iruditzen zaigun beste edozein indargintza motaz beto espainiarrari aurre egiteko. Zuk ere proposamenak egingo bazenitu biziki eskertuko genizuke. Jar itzazu zure indarrak horretan, mesedez.”

      Izan ere, iruditzen baitzait kosta ahala kosta demostratu nahi duela ezker abertzalearen gehiengo oso handi batek babesten duen bidetik ezinezkoa dela gure helburuak lortzea eta horretara bideratzen ari dela ia bere indar guztia. Horrek duela beretzat erabateko lehentasuna eta horretan xahutzen dituela indar gehienak.

      Horren ordez, ekarpen kritiko baikorrak egingo ahal ditu zuk egiten dituzun bezala!

      • Hona hemen X. Makazagaren motibazioa hemen eztabaidatzeko (Berak aitortuta eta ez nik psikoanalizatuta):

        “Eztabaidari izkin egiten ibiltzen garela esanez, Internet bidez bazterrak nahasten dabiltzan lau katu horiei ahoa ixteko egiten dut, hain zuzen ere”. Beldur apur bat ematen du, ez?

        Eta ZuZeun daukagun eztabaida hona ekarri duenez aurreko iruzkinean esan duenari hau da nire erantzuna:
        ………

        X. Makazagari:
        Lehendabizi arituko naiz gako politikoei buruz eta bigarren zatian esan duzun hainbat bitxikeria erantzungo dut.
        .
        1-Espainiar betoari aurre egiteko honako hau proposatzen duzu: “Hitz egin eta eztabaida dezagun desobedientzia zibilaz eta baliagarri iruditzen zaigun beste edozein indargintza motaz…”. Gogorazten dizut desobedientzia zibilaz eta intsumisioaz burutazio eta hausnarketa ugari egina eta adibide moduan, gauzatuta dagoela aspalditik, eta intsumisioari dagokionez Herri Batasunaren hainbat Alkate ezgaitua (eta kartzeleratua?) izan zirela Estatu Espainarrari men ez egiteagatik; eta adibide gehiago dago. Hau da, gauzatzen genuen beste borroka molde bat zen. Berriro ere ezer ez berririk zure proposamenean, baina garrantzitsua dena: esaten ari zara EH Bilduk Lehendakaritza lortzen badu desobedientzia zibila eta intsumisioa bultzatuko dutela kontrolatzen dituzten instituzio guztietatik? Horrela bada pozten naiz, baina badirudi zure burutazio pertsonala baino ez dela.
        .
        2-Esaten duzu: “Bide instituzionalak gainerako borroka molde guztiak indargabetu egiten omen ditu zure arabera. Borroka armatua, ordea, guztiz bateragarri zen beste borroka moldeekin, eta ez zituen inondik inora beste borroka moldeak indargabetzen. Bai? Azalduko al didazu hori, mesedez?”. Honi buruz bi zehaztapen:
        .
        A-Bide instituzionalak, berez, ez du inolako molderik indargabetzen (zuk kontrakoa esaten baduzu ere), are gehiago, borroka molde hori hamarkada luzeetan gauzatu dugu beste moldeekin batera. Beste borroka moldeak indargabetzen dituena bide instituzionala gainontzeko guztien gainetik jarri ala indargabetu edo bere mesederako jartzea da. Orain egiten ari dena zehazki. Lo pillas?
        .
        B-Borroka armatuak, berez, hamarkada luze hauetan ez ditu beste borroka moldeak indargabetu. Urte luzeetan hauteskunde kanpainak gogotsu egin ditugu ahalik eta instituzio gehien lortzeko, eta bazeuden borroka molde bortitzak indarrean. Zeintzuk dira indargabetu dituena?
        .
        3-Borroka Garaia da ! blogetik MUGARRIri buruzko aipamena ekartzen duzu hona. Gai honi buruz eman dudan erantzuna interesatuta dagoenak hemen irakur dezake: https://borrokagaraia.wordpress.com/2012/09/02/continuando-las-multiples-reflexiones-primera-parte/#comment-2254
        .
        4-Esaten duzu “ETAren tradiziotik” zatozela eta hala ere honako hau leporatzen didazu: “Zuk Mugarri txostenak zioena, estrategia politiko-militarrarekin jarraitzea, argi eta garbi defendatzen baituzu, ez? Oker banago zuzendu, mesedez.”….. Ejem! Jakin beharko zenuke gune hauetan ez daukagula (behintzat nik) hainbeste askatasunik benetan pentsatzen duguna esateko, espero dezagun Audientzia Nazionaleko inork ez irakurtzea esaten didazun hau: “….indarkeriaren apologia egiterako orduan bat egiten duzue….” Glup !! Eskerrak zatozen tradiziotik zatozela, bestela la ostia izango zen.
        .
        Edonola ere, eta zure sinplifikazioen aurrean saiatu naiz apur bat argitzen. Jagobak esaten duen “Había que hacerlo” (estrategia aldaketa)ren aurrean nik esaten dut ez zegoela zergatik egin behar ez egin den unean ezta egin den moduan ere. Eta Otegik oso garbi utzi zuen Bateragune epaiketan (*) nolako izan zen prozesua. Eta den dena 2010ean irekitzen zen hauteskunde zikloan legalak egon ahal izateko !! Eta berdin izan zitzaien ezker abertzalea apurtzeko kinka larrian jartzea.
        .
        Orain esandako bitxikeriei erantzuna emateko tartea da:
        .
        5- Diozu: “….Ezker abertzalean etsipena zabaltzen… xautzen dituzu indar guztiak”…. Joer! Zelako igarlea! Eta nola dakizu nire indar guztiak erabiltzen ditudala honetaz eztabaidatzen. Ez da zure kasua izango? Edonola ere, bai Jagoba bai zu lasaitu nahiko zintuzketet. Ezker Abertzalean etsipena zabaltzen bada ez da izango “lau katuk” “purrustaka” (zuk esaten duzun bezala) gaudelako interneten, baizik eta militantziak etsipenerako arrazoiak ikusten dituelako. Egoerak konbentzituko du jendeak eta ez hemengo eztabaida amaigabeak. Beraz, prozesu hau ondo baino hobeto baldin badoa ez zinateke hainbeste kezkatu behar nire iritziengatik, azken finean, ze garrantzia daukate errealitatearen aurka? Ala badaukate zer ikusirik errealitatearekin eta horregatik kezkatzen zara hainbeste?
        .
        Eta bide batez, bururatzen zait galdera bat; RuGalcabaren “votos o bombas” baliatuz nork zabaltzen zuen etsipena eta baliatzen zen Estatuaren jazarpenaz estrategia politiko-miltarra zalantzan jartzeko? Ah! ez! Hori eztabaida sanoa zen, ez nire “bazterrak nahasteko… zikinkeria” bezala. Zuena eztabaida sanoa, gurea zikina. Zergatik ez nau harritzen zure jokaerak?
        .
        6-Aholkatzen didazu “Jar itzazu zure indarrak horretan (proposamenak egiten), mesedez”. Proposamenak egin nituen, beste askok bezala, Zutik Euskal Herria!ren eztabaidan baina ez ziren bozkatu eta ez dira inon jasota geratu. Zenbat geunden alde ala kontra? Baten batek jakingo du, nik ez.
        .
        7-Edonola ere, eta lehen esan dudan bezala, denborak jarriko du gauza bakoitza bere lekuan, eta okertzen banaiz askoz hobeto. Bitartean gure herriaren askatasuna eta bidezko gizarte baten alde gaudenok ez daukagu inolako arrazoirik beso gurutzatuta geratzeko, leku asko dago lan egiteko, nahiz eta gure zuzendari berriek “estrategiatik kanpo” gaudela behin eta berriro publikoki errepikatzea.
        .
        8- Amaitzeko: esaten duzu hemen iruzkinak parra-parra sartzen dituzula: “…Internet bidez bazterrak nahasten dabiltzan lau katu horiei ahoa ixteko …” . Batetik argi dago garrantzi gehiegi ematen diezula interneten egiten ditugun eztabaida hauei. Bestetik argi dago ere ahal izango bazenu nire “ahoa” itxiko zenukeela baina zure zoritzarrerako…. ezin duzu (gaurkoz behintzat).
        .
        (*) Irakur dezagun Bateraguneren epaiketari buruz Argiaren Zuzendaria den Xabier Letonak esaten duena:
        .
        “…“BATERAGUNE auzia ere bere barne lehian erabiltzea erabaki du gaur egun ezker abertzalean nagusitasuna duen sektoreak, egunotan Auzitegi Nazionalean epaitua izan den horrek hain zuzen.
        Otegik inoiz baino argiago eta ozenago aldarrikatu du sektore horren eta ETAren artean dagoen leizea. Otegiren ahotik ikasi du iritzi publikoak Bateragune Ekineko egitura bat zela.
        Ekinek eta ETAk posible ikusten zutela metaketa soberanista eta jardun armatua bateratzea; Otegi, Rafa Diez eta Rufi Etxeberriaren taldeak ez….”
        (Aholkatzen dut artikulu osoa irakurtzea; ez da oso luzea baina bai oso mamitsua: http://www.argia.com/argia-astekaria/2284/hasi-da-barne-eztabaidaren-kontaketa).
        Era berean, nahiz eta nahiko alderdikoia izan, oso interesgarriak dira Garan sasoi berean Iñaki Altunak idatzitako artikuluak ere.
        (http://www.gara.net/paperezkoa/20110703/276418/es/Cuando-Brian-Currin-recibio-una-carta-de-ETA)
        (http://www.gara.net/paperezkoa/20110710/277919/es/La-disyuntiva-trampa-Rubalcaba-fracaso)

  10. Urola:

    Bitxia da, Jagobak jaurti du bere “Quiero insistir también en que debemos hablar de lo que realmente ha pasado”, estrategiari buruzko hainbat iritzi laudagarri (eta zalantzagarriak) azaldu…. eta gero hasi da eztabaida hau. Baina bitxia da; isiltzeko esaten didazu… niri !!

    Pixka bat enteratzea ez legoke txarto…. arrazoia duzu; Otegik utzi zuen zerbait kontatu gabe Bateraguneko epaiketan? Dena dela, ez pentsa ondo informatuta dagoen edo lagunak dauzkan bakarra zeu zarela.

    Esaldi borobila zurea: “…Pasatakoa pasata dago eta alferrik da kakari bueltak ematea…”. Oso ongi; egindakoak egungoa baldintzatuko ez balu, noski.

    Joer; orain arte; “que nos pillao con el paso cambiado”, “erresuminda” (Jagobak)- “frustatuta” nagoela eta instituzioekiko “mesfidantza metafisikoa” (Andoni Olariagak) daukadala, “borroka armatuarekiko fetitxismoa”k jota nagoela (X. Makazagak) eta orain zuk…. morboa dudala diozu….. joer!, benetan, ez duzue amonarik.

    Dena dela: nire argudio politikoak eta etorkizunari begirako kezkak aurreko iruzkinetan daude, beraz ez ditu errepikatuko.

    • Barkatu baina ez dut ulertzen zergatik idazten didazun tonu horretan,nik esandakoak osolasai esan dizkizut, zure egoeratik gertu sentitzen bainaiz. Ni ere moskeatua egondakoa naiz, baina esaten dudan bakarra da gauzak ez zirela zuk uste duzun bezain sinplejoan. Hemen ez daude bi bloke eta honek besteaixildu zuen etab…
      Dena den esan nahi nuena zen isilpeko behar luketen gauza askori bueltak eman eta eman aritzeak morboa alimentatu besterik ez duela egiten.
      Ezker abertzalearen erabakiak benetan kezkatzen bazaitu, eta erabat normala da hori arriskatu denak galtzeko aukera baitauka (arriskatzen ez denak ez) oraindik emateke dauden 1000 eztabaida eman daitezen eta berauetan masa borrokaeta ideologikoak instituzionalak hartu duen maila eta indarraren parekoa har dezaten saia zaitezke.
      Asko gara gure belaunaldiak bizkar gainean duen arduraren mailak kezkatzen gaituenak,momentu historikoa ez baliatzeak, 50urtetan ereindakoa galtzeak… horregatik da garrantzitsua gure ekarpen militantea orain inoiz baino gehiago.

  11. Joan beharra daukat, baina joan aurretik zehaztu Larreak aipatzen dituen lau katu horiek Iparlazaleak direla, hemen zabiltzatenekin batere zerikusirik ez duten batzuk. Sozialismoaz inoiz kezkatu ez diren independentista huts batzuk. Gu guztiok “oportunista instituzionalista armadun eta armagabeak gara haientzako. Beren Biblia hau da:

    http://iparlaeuskaraz.wordpress.com/

    Bukaera irakurtzea aski duzue zertaz doazen ikusteko.
    Zu Zeun beraiekin eztabaidatzen dut.
    http://zuzeu.com/2012/09/07/inaki-soto-gara-rik-gabe-gaur-egungo-eszenatoki-politikoa-ezinezkoa-litzateke/

    Hor ikus dezakezue diodan guztia egia dela eta Larreak maltzurkeria hutsez ekarri duela hona “lau katu” horien istorioa zuetaz jardungo banintz bezala. Ikusi Ainhoa Letamendia Iparlazaleak zer erantzuten didan,

  12. Ez dut ulertzen ahalegin hau. Mugarri hainbat herritan zabaldu zela diozu. Eta? Ekinek berak bere burua autokritikatu zuen hori gertatu zelako. Ez baitzen hori txostenaren helburua. Eta autokritika egin zuen horrekin batera herri batzuetan herritar batasunak deituriko batzar batzuk bertan behera utzi zirelako bere kide batzuen jokabide okerragatik. Baina horregatik ni ez noa blogez blog hori salatzen, halako militanteak hau eta beste egin zuela esanez. Hori ere gertatu zen. Hainbeste badakigu. Eta badakigu orduan nork nahi zuen eztabaida eta nork ez. Eta Mugarri idatzi zutenek, azkenean, eztabaida Batasunak aurkeztu bezala herrietara eramatea onartu zuten. Ondo egin zuten adostasunari bide ematen. Akaso bakarren batzuk umezurtz geratu zineten. Sentitzen dut.

    Azken batean, zure galderari erantzunez: Mugarri zergatik hasi zen banatzen? Militante batzuk gaizki aritu zirelako. Hala esan zuen bere antolakundeak, hau da, Ekinek. Punto. Zer gehiago atera nahi duzu horretatik. Beste izen bat? beste datu bat?… Ulergaitza da. Olentzero ez dela existitzen onartzen ez duen umea dirudizu. Eta kasketaldi horretan gero eta datu gehiago eskatzen dituzu. Azkenean zer lortzeko? Hori ez da «gertatu dena» argitzeko bidea. Ez txepelkeriarik esan. Beste ate bat dago gertatu dena argitzeko: eztabaida politikoa, baldintzak aztertzea, estrategien garapenak baloratzea…

    Eta ez ezazu zure burua engaina. Talka ez zen ETA eta Batasunaren artean izan. Utzi Bateraguneko epaiketa eta bestelakoak. Eztabaida ezker abertzalea puntaz punta zeharkatu zuen. Noiz sartuko ote zaizu hori buruan?… Eta ez gara izenak ematen hasiko, ez?

    Ez ezazu zure burua hainbeste engaina: ez galdu denbora ETAk bi aukera horiek (zatiketa edo Zutik EHa) soilik zituela esanez. ETAren tradizioaren gehiengoak estrategiaren aldaketaren alde zegoen… Bestela ez zen gertatuko. Estrategia aldaketa ez da trikimailu batzuen ondorio eman. Ez gelditu horretan, bestela barruan duzun harrak jan egingo zaitu. Nahi duzuna pentsatu politikoki. Egokien iruditzen zaizun estrategia defendatu, baina ez trinkotu halako sinplekerietan… «Arnaldok tranpa egin zigun» esanez.

    Eta barkatu. Ni ez nago erresuminduta. Esan ezazu nahi duzuna. Ez didazu kalterik egiten, pertsonalki. Eta zuk non kokatzen duzun zure burua ez du aparteko garrantzirik. Bai, badakit, beste horrenbeste esan behar diot nire buruari. Hala da. Bada gu biok baino gauza garrantzitsuagorik…

  13. Aspaldi erabaki nuen Larrearekin ez eztabaidatzea. Ezker abertzaleko barne eztabaidan zer jarrera zuen jakin aurretik. Eman nituen horri buruzko azalpenak.

    ZuZeun Iparlazaleekin jarduten naiz. Badaramatzat egun batzuk beraiekin eztabaidan eta atzo halako batean Larrea azaldu zen. Amua bota zidan eta eztabaidaren beroan tonto-tonto irentsi egin nuen. Nire errua. Ederki bainekien zer metodo erabiltzen dituen eta ene onetik ateratzen nautela metodo horiek.

    Nola ez naute, bada, nire onetik aterako? Hara zer egin duen oraingoan ere, hona etorri eta hau esan:

    “Hona hemen X. Makazagaren motibazioa hemen eztabaidatzeko (Berak aitortuta eta ez nik psikoanalizatuta):

    “Eztabaidari izkin egiten ibiltzen garela esanez, Internet bidez bazterrak nahasten dabiltzan lau katu horiei ahoa ixteko egiten dut, hain zuzen ere”. Beldur apur bat ematen du, ez?”

    Aurreko iruzkinean argitu dut nori zuzendu dizkiedan hitz horiek, Iparlazaleei. ZuZeuko eztabaida lekuko.

    Bada, horrelako metodo zikinak erabiltzen dituztenekin ezin daiteke eztabaidatu. Ea behingoz ikasten dudan, redios! Gizon-emakumeak gara harri berberean behin eta berriro estropezu egiten dugun abere bakarrak. Ez ahal dut berriro bere amurik irentsiko!

  14. Iparlazaleen Biblia sekulako totxoa da eta haien ideologoa den Joseba Arizmabarreta “Itzaga”k 1994an idatzitako artikulu bat hona ekartzea bururatu zait, ikus dezazuen nortzuk diren etengabe indarkeria goraipatzen ari diren Iparlazale horiek.

    Estatuaren aldetik inongo jazarpenik jasan gabe dabiltza bere kontrako indarkeriaren beharra eta eraginkortasuna aldarrikatzen. Ez al da hori oso adierazgarria?

    Horiekin jardun naiz eztabaida bizian ZuZeun, baina erabaki dut inoiz gehiago ez eztabaidatzea beraiekin. EHS blogekoekin inoiz eztabaidatuko ez dudan bezala. Bakoitza mutur batean, oso antzekoak iruditzen baitzaizkit.

    Horra artikulua eta bertako pasarte batzuk:
    http://www.osoa.net/iritzi_artikuluak/eta_y_la_violencia_politica.pdf

    Nunca hemos estado a favor de E.T.A.; por el contrario, hemos criticado desde su aparición la nefasta influencia de la “estrategia” que preconiza, puesto que constituye complementariamente parte fundamental de la estrategia global del imperialismo español en Euskal Herria.

    GUERRA O TERRORISMO

    Son bastantes los que se han atribuido el mérito de haber sido los primeros en la crítica a ETA. Algunos de ellos suelen citar en este sentido un breve pasaje del n° 43 de la revista LAN DEYA. No quiero seguir sus pasos y atribuirme también yo un mérito que deseo reservar por entero para el autor del párrafo en cuestión, pero puedo jactarme (como otros muchos) de haber defendido ya entonces esa misma postura política y de haberla divulgado.

    Viven muchos que pueden dar fe de las duras polémicas que sostuve con ellos al respecto en los lugares más inverosímiles a tono con las reglas de conducta que exigía aquella clandestinidad. No soy, pues, uno de tantos advenedizos que hacen de la oportunidad virtud.

    En el citado número de LAN DEYA se sostiene que “las actividades terroristas son absolutamente incompatibles con el desarrollo de la oposición obrera y democrática en nuestro país1”. Si esto era verdad en 1968 el paso del tiempo no ha debilitado, sino en todo caso confirmado y fortalecido la validez de aquella proposición que algunos tuvimos la suerte de descubrir a tiempo.

  15. Makazaga, Makazaga……

    Ohi bezala denetarik leporatzen didazu; orain maltzurkeria eta joko zikina egiten dudala. Baina hemen norbaitek gezurra esatekotan zeu zara. Bai, ohartu zara akats bat egin duzula, baina benetan pentsatzen duzuna agertzen duzulako: “ahoa itxi” ni bezalako “lau katu” horiei. Eta argi dago nori buruz ari zinen hitz egiten; nirekin eta beste batzuekin ari zinen eztabaidan. Hona hemen zure iruzkin osoa eta mozketarik gabe (28.1):

    “Bruselan errefuxiatuta nago. Euskal Herrian izaterik banu, zalantzarik ez beste zerbaitetan emango nituela ordenagailu aurrean ematen ditudan orduak, baina hemen tortura, Estatu terrorismoa eta beste hainbat gai aztertzeaz gain honetarako ere badut denbora. Eztabaidari izkin egiten ibiltzen garela esanez, Internet bidez bazterrak nahasten dabiltzan lau katu horiei ahoa ixteko egiten dut, hain zuzen ere. Dena den, hausnartu beharra daukat hori eginez ez ote naizen berez ez duten garrantzia ematen ari lau katu horiek proposatzen dutenari. Zerbait proposatzen badute behintzat, gero eta argiago baitago independentiston gehiengo oso, oso handi batek ontzat eta eraginkortzat eman ditugun indargintza motak gogor kritikatzea besterik ez dutela egiten. Eta indarkeria goraipatu. Indarkeria eraginkorra iruditzen zaielako? Hori argitzeko gai izango balira sikiera!”

    http://zuzeu.com/2012/09/07/inaki-soto-gara-rik-gabe-gaur-egungo-eszenatoki-politikoa-ezinezkoa-litzateke/comment-page-2/#comments

    Bai “lau katu” esaten diguzu zurekin eztabadaidatzen ari garenoi, ñabardura edo bereizketarik gabe.

    Bai, X. Makazaga, oso ondo azaldu duzu pentsatzen duzuna, eta hemen gezurtiren bat edo maltzurkeriaz aritzen den norbait baldin badago, zeu zara. Noiz esaten zenuen gezurra, hori idatzi zenuenean ala orain baloiak kanpora botatzen?

  16. Jagoba:

    Joer, orain umezurtz geratu naizela diozu…… Zure maila berean jarriz: zure amatxoren gonapean babestuta sentitzen zara? Edo nola zen esan zizuten“rodillera”ren esaldi hori?

    Ok. Zuk historiaren bertsioa daukazu eta nik beste bat. Otegik eta Altunak gezurra esan zuten Bateraguneren epaiketan eta Gararen artikuluetan? Ez dut uste; han esandakoa bat zetorren aurretik gertatukoarekin, eta oso ondo ulertu zuten Xabier Letona bezalakoek. Hala ere Bateragunekoa eta beste gertakizun batzuk ahaztea eskatzen didazu…… bale, soilik gogoratuko zuk kontatuko ipuin arrosa.

    Edonola ere, hemen benetako arazoa aurretik daukaguna da eta horregatik zaudete batzuk hain kezkatuta nirea bezalako kritikekin; zer gertatuko da Espainiar Estatuak bere indarrezko betoa ezartzen duenean? Erantzunik ez eta gainera ekiditzen duzue PCE, EE, BNG, ERC eta abarrek hartu zuten bidearekin alderatzea, baina badakizue hauteskunde euforiak ez duela betiko iraungo. Agian iraungo du zuek nahi duzuena baino gutxiago? Ikusiko dugu.

    • Nire bertsioa Otegik eta Altunak esandakoarekin bat ez datorren «ipuin arrosa» dela diozu. Hona hemen Garan atera eta behin baino gehiagotan aipatu dituzun artikulu horiek. Nik esandako zenbait gauza hortik hartuak ditut-eta! Are gehiago, nik hemen azaldu dudan tesia, nolabait, hor azaltzen den kontaketan dago oinarrituta.

      http://www.gara.net/paperezkoa/20110703/276418/es/Cuando-Brian-Currin-recibio-una-carta-de-ETA

      http://www.gara.net/paperezkoa/20110710/277919/es/La-disyuntiva-trampa-Rubalcaba-fracaso

      Bestalde, ezker abertzalearen gaur egungo estrategia eremu instituzionalera mugatzea beste manipulazio bat da.

      Eta, jakina, Estatuaren betoa sekulako arazoa da, eta izango da. Orain ohartu al zara horretaz? Arazoa da gaur egun eta arazoa zen aurreko estrategian ere, gainditzea lortu ez genuena. Etorriko diren betoei aurre edo iskin egin ahal izateko beharko dugun indarra pilatzeko ondo legoke, lehen-lehenik, estrategia berriaren izaera ez manipulatzea.

      • Jagoba:

        Berandu heldu zara Gararen lotura hauek hona ekarriz; aurreko iruzkin batean honako hau idatzi nuen(10/09/2012 a las 17:14 ):

        ………..“…“BATERAGUNE auzia ere bere barne lehian erabiltzea erabaki du gaur egun ezker abertzalean nagusitasuna duen sektoreak, egunotan Auzitegi Nazionalean epaitua izan den horrek hain zuzen.

        Otegik inoiz baino argiago eta ozenago aldarrikatu du sektore horren eta ETAren artean dagoen leizea. Otegiren ahotik ikasi du iritzi publikoak Bateragune Ekineko egitura bat zela.

        Ekinek eta ETAk posible ikusten zutela metaketa soberanista eta jardun armatua bateratzea; Otegi, Rafa Diez eta Rufi Etxeberriaren taldeak ez….”

        (Aholkatzen dut artikulu osoa irakurtzea; ez da oso luzea baina bai oso mamitsua: http://www.argia.com/argia-astekaria/2284/hasi-da-barne-eztabaidaren-kontaketa).

        Era berean, nahiz eta nahiko alderdikoia izan, oso interesgarriak dira Garan sasoi berean Iñaki Altunak idatzitako artikuluak ere.

        (http://www.gara.net/paperezkoa/20110703/276418/es/Cuando-Brian-Currin-recibio-una-carta-de-ETA)

        (http://www.gara.net/paperezkoa/20110710/277919/es/La-disyuntiva-trampa-Rubalcaba-fracaso)”……………

        Diozu: “Bestalde, ezker abertzalearen gaur egungo estrategia eremu instituzionalera mugatzea beste manipulazio bat da. “….

        Baina nik hau esan dut: “…Bide instituzionalak, berez, ez du inolako molderik indargabetzen (zuk kontrakoa esaten baduzu ere), are gehiago, borroka molde hori hamarkada luzeetan gauzatu dugu beste moldeekin batera. Beste borroka moldeak indargabetzen dituena bide instituzionala gainontzeko guztien gainetik jarri ala indargabetu edo bere mesederako jartzea da. Orain egiten ari dena zehazki…” (10/09/2012 a las 17:05 )

        Eta jarraitzen duzu: “…Etorriko diren betoei aurre edo iskin egin ahal izateko beharko dugun indarra pilatzeko ondo legoke, lehen-lehenik, estrategia berriaren izaera ez manipulatzea…..”.

        Begira, berriro nago ados zurekin… Estatuarekin konfrontazio politikoaz hitz eginen genuen Zutik Euskal Herria! eztabaidan eta inork ez zigun esan “konfrontazio politiko” horrek “konfrontazio instituzionala gauza guztien gainetik” esan nahi zuela. Eta are gutxiago Sorturen Estatutuek balioko zutela Josetxo Ibazetarekin erabili dutenerako, esaterako.

  17. Horrexegatik diotsun Larrea behin eta berriroorain inoiz baino gehiago militatu behar dugula.Ez zara PCE edo ERC bezalaamitzeko beldurra duen bakarra, eta horrexegatik dainoiz baino beharrezkoagoa masaborroka eta borroka ideologikoa handitzeko ezker abertzaleak emateke dituen eztabaidetan parte hartzea eta eman beharko dituen beste batzuek forzatzea.
    Horrek ez du esan nahi Bateragune auziko botxornoarekin bat gatozenik etab.etab.
    Ala benetan barneratu duzu jada ezker abertzalea Sinn Fein bat dela eta borroka instituzionalera soilik begiratu behar duela? Gure esku dago!
    Baina atzera begira lehen esan dudan moduan kakari bueltak emanez eta hori aitzakiatzat erabiliz gaur egun ezer egin gabe jai daukagu.
    Hemen eztabaidan baino hobeto gaude kalean lanean eta behar den tokian eztabaidan

    • Ados nago zurekin eta hauteskunde kanpaina honetan ahal dudana egingo dut Mintegi Lehendakaria izateko, horrela asko laburtuko zen dauzkagun zalantzak argitzeko beharrezkoa den epea.

      PCE, BNG, ERC eta antzekoak bezala ez amaitzeko antolaketa tresna egokiak behar dira…. eta benetan ondo antolatuta daudenak Sinn Fein eredu moduan daukatenak dira. Baina hori…… beste istorio bat da.

  18. Larreak dio gezurretan ari naizela. Hara nola gertatu ziren gauzak:

    Hilaren 4tik neraman ZuZeun Iparlazaleekin etengabe eztabaidan, ia berrehun iruzkin egingo genituen, eta atzo batek zera bota zigun:
    «AIZUE!! UTZI BERRIKETARI! ETSAIA PAREZ PARE DATORKIGU!! »

    Horri erantzunez idatzi nuen Larreak dioena. “Berriketan” Iparlazaleekin nenbilen, jo ta pasa egin arte, egia esan, eta haiengatik esan nizkion esan nizkionak “berriketan” jardutea aurpegiratu zigunari:

    Iparlezaletako batek berehala erantzun zidan:
    “lau katu horiei ahoa ixteko egiten dut” …aupa hi.

    Nire bat-bateko erantzuna:
    “Hirekin eztabaidatzerik ez dagoenez, hi ebidentzian jartzearekin nahiko eta gehiegi. Ez, nabarmena denez, ez diat egiten zuei ahoa ixteko baizik eta ahoa ahalik gehien zabaldu dezazuen. Izan ere, zenbat eta gehiago zabaltzen duzuen are ebidentzia handiagoan jartzen baitzarete.”

    Gainera, nik idatzi eta Larreak hona ekarri duen iruzkin horretan badago zerbait argi eta garbi erakusten duena nori zuzendua zegoen. Hara zer aurpegiratu nien: “gero eta argiago baitago independentiston gehiengo oso, oso handi batek ontzat eta eraginkortzat eman ditugun indargintza motak gogor kritikatzea besterik ez dutela egiten.”

    Iparlazaleei behin eta berriro esan diet independentista gehien-gehienok ontzat eta eraginkortzat eman dugula hauteskundeetara baturik aurkeztea, gure indarra bozen bidez erakustea eta erakundeetan parte hartzea haietaz baliatzeko independentziarako bidean.

    Iparlazaleek guztiz kontra daude, abstentziora deitzen dute, instituziotan parte ez hartzera eta abar. Horregatik errepikatu izan diet behin eta berriro independentiston gehiengo oso, oso handi batek ontzat eta eraginkortzat eman ditugun indargintza motak gogor kritikatzea besterik ez dutela egiten. Larreak aipatzen duen iruzkin horretan diodana, hain zuzen ere.

    Borroka garaian zabiltzatenoi, Larrea tartean, aurpegiratzen ahal dizuet horrelakorik? Inolaz ere ez. Gehiengoak hemen kritikatzen duenak ez baitu ezer ikustekorik horrekin. Ezertxo ere ez.

    Beraz, zein da hemen gezurretan dabilena, Larrea ala ni?

  19. X. Makazarenak ez du erremediorik; ZuZeu-tik Borroka Garaia da! Blogera eta Garaia da! Blogetik ZuZeu-ra iruzkinak eramaten etengabe….eta kexatzen da gauza bera egin dudalako.
    .
    Sentitzen dut eztabaida honek eskola patiokoa baldin badirudi baina argitu nahiko nuke hainbat kontu:
    .
    X. Makazagak konturatu ez bada ere, eztabaida horretan jende gehiago geunden; neurri gabeko orokortzea egin badu, bere akatsa da, ez besteona. Beraz nire “maltzurkeria”z baino gehiago X. Makazagaren hanka sartzeaz hitz egin beharko genuke.
    .
    Edonola ere; eta nahi duzun desadostasuna izanda zurekin eztabaidatzen ari denarekin, gogorra samar da “lau katuri ahoa itxi” nahi diezula esatea. Eta hori da X. Makazagak egin duena berak “Iparlazalee” deitzen dituenekin. Zintzotasun osoz.
    .
    Egia esanda berdin zait nori zer esaten dion eta zergatik, baina X. Makazagak daukan arazoa ez lioke leporatu beharko nire ustezko “maltzurkeria”ri.

  20. Ederki probatu dudanean ZuZeun esandakoa Iparlazaleei esan niela, eta ez inolaz ere zuei, orain honekin dator Larrea:

    “Edonola ere; eta nahi duzun desadostasuna izanda zurekin eztabaidatzen ari denarekin, gogorra samar da “lau katuri ahoa itxi” nahi diezula esatea. Eta hori da X. Makazagak egin duena berak “Iparlazalee” deitzen dituenekin. Zintzotasun osoz. . Egia esanda berdin zait nori zer esaten dion eta zergatik, baina X. Makazagak daukan arazoa ez lioke leporatu beharko nire ustezko “maltzurkeria”ri.”

    Ja,

    Larreak hemen niri buruz esandakoa hor dago eta hor geratuko da betirako:
    “Hona hemen X. Makazagaren motibazioa hemen eztabaidatzeko (Berak aitortuta eta ez nik psikoanalizatuta): “Eztabaidari izkin egiten ibiltzen garela esanez, Internet bidez bazterrak nahasten dabiltzan lau katu horiei ahoa ixteko egiten dut, hain zuzen ere”. Beldur apur bat ematen du, ez?”

    Horri nik oso zikin jokatzea deitzen diot.

    Iparlazaleekin nituen arazoei eman diet irtenbidea: inoiz gehiago ez dut eztabaidatuko beraiekin, Zu Zeun argi utzi dudan bezala.
    Eta beste horrenbeste egingo dut Larrearekin.

  21. X. Makazaga:

    Duela ez asko Borroka Garaia da! Blogeko egile eta parte hartzaileei buruz honako hau esan zenuen:
    .
    “..Jakinminez” ezizenarekin iruzkinak egiteari utzi nionean esan nuen “litekeena da hau ez izatea niretzat lekurik egokiena eztabaidarako. Zer egingo diogu, bada, saiatu naiz behintzat.”
    Berriro ere beste horrenbeste esatea beste erremediorik ez dut ikusten, tamalez. Alfer-alferrik bainabil hemen. Eta blog honi gero eta itxura txarragoa hartzen diot, gainera. Nire azken iruzkina duzue hau. Agur….”
    https://borrokagaraia.wordpress.com/2012/09/02/continuando-las-multiples-reflexiones-primera-parte/
    .
    Jarraian norbaitek zure aldeko iruzkin bat idatzi eta gero hobeto sentitu zinen eta jarraitu duzu parte hartzen.
    .
    Orain ZuZeun eta Borroka Garaia da! blogean nirekin eta beste batzuekin eztabaidatzen zenuen bitartean, “lau katuei ahoa ixteko” nahia azaldu duzu. Baina zorionez, azaltzen diguzu ezetz, gu ez gaudela “lau katu” horien barruan; hainbeste gorrotatzen dituzun beste batzuei buruz ari zinen. Ez dakit konturatzen zaren benetan zer frogatu duzun.
    .
    Ez duzula nirekin berriro eztabaidatuko? Hori esaten duzun hamaikagarren aldia izateaz gain bost axola zait, eta bide batez, argi dago zure “lau katu”ren zerrenda egunez egun handitzen doala.

  22. Beno lagunok, eztabaida honek hartu duen bidea amaitu da. Errefentzia pertsonalak dauzkan iruzkinak ezabatuak izango dira. Esku zabala izan naiz baina blog honetan ez dut horrelako jokaerarik onartuko. Eskerrik asko.

Eman erantzun bat I. Larrea-ri Utzi erantzuna

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s