Home

Blogosferan eta sarean aurkitutako artikulu interesgarriak, misteriotsuak, potenteak edo disolbenteak…

Tiempo de rebeldía

[…] Las tendencias cada vez más manifiestas en nuestro entorno hacia la autocomplacencia, las visiones contemplativas, la atonía, el complejo del neófito, la corrección política, la sonrisa perfecta… son actitudes cuyo potencial electoral a corto plazo no pongo en cuestión, pero conocemos bien sus límites e hipotecas. Lo meramente institucional puede ser pan para hoy y hambre para mañana si detrás no hay tejido social que sustente el proyecto político, y ese tejido social sólo se puede activar mediante la confrontación democrática y la desobediencia ciudadana ante la injusticia. . […] Continuar leyendo…

Pereza vs. Democracia

[…] Otra forma de hacer política es posible pero, para ello, muchos nos tenemos que despojar de nuestra pereza intelectual, y otros, aunque también les de pereza, tendrán que acostumbrarse a pensar que nadie está facultado -excepto delegación expresa- para tomar decisiones por todos y todas. […]  Continuar leyendo…

El hotel Carlton y el carrito de Mercadona 

[…] Si algo ha dejado claro el carro de Mercadona es que la propiedad privada es inherente al sistema capitalista y, por tanto, intocable; en consecuencia, todos los poderes del estado español lo han perseguido y satanizado, para que no cunda el ejemplo. Si han reaccionado así, ya sabemos lo que les hace daño. Temen el estallido social, nos marcan el camino. […] Continuar leyendo…

Kukutza huste eta eraispenaren lehen urteurrena

[…] Datorren astean urtebete egingo du Errekaldeko Kukutza Gaztetxea hustu eta eraitsi zutenetik. Baina errekaldetarren borroka askoz lehenago hasi zen, orain dela 50 urte, hain zuzen ere. Herri mugimenduak auzolanari esker izandako lorpenak eta auzokide mugimenduak duintasunaren bila egindako bidea gogoratu eta ospatuko dute datorren astean“Errekaldeberri: 50 años de lucha por la dignidad” lemapean egingo dituzten jardunaldietan.[…] Irakurtzen jarraitu…

Coherencia política y pragmatismo

[…] Si se oculta aquello por lo que hemos luchado, si no creemos nosotros y nosotras en la que ha sido nuestra coherencia política, ¿cómo vamos a pretender que otras personas se sumen a nuestro proyecto? El voto, como la voluntad del votante, es cambiante y, por lo tanto, también efímero. Sin embargo  la coherencia, no; perdura. […] Continuar leyendo…

Jendetza bildu da Hernanin, gazte auzipetuei babesa emateko

[…] Datozen bi asteetan Madrileko Auzitegi Nazionalean epaituko dituzten Hernaniko hamar gazteen aldeko manifestazioan ehundaka pertsona bildu dira. Segi gazte antolakundeko kide izatea egozten diete auzipetuei,
eta zazpi eta bederatzi urte bitarteko kartzela zigor eskaera egin die fiskalak.[…] irakurtzen jarraitu…

Lizarra-Garazitik 14 urte

[…] Testu-inguru honetan, bat baino gehiago harrituko zen, gu bezala, Laura Mintegik britaniar prentsan esandakoa irakurritakoan. Lehendakarigaiak PSOE-EHbildu gobernu akordioa ez dula baztertzen irakurtzean,
alarma gorri guztiak piztu zaizkigu, balizko etorkizun horietako bat egungo markoaren kudeaketaren onarpena izan daitekeelakoan. (aberzale boto emaile gehienontzat agortua aspaldik , baita ELAren esanetan, 1996tik) […] irakurtzen jarraitu…

 Euskal Herria debe decidir su camino 

[…] El 26 de septiembre vamos a llenar las calles de Euskal Herria con un objetivo: que todas esas medidas no sean aplicadas en nuestro ámbito y que ante esta reforma de estado sea nuestro pueblo en que tome la palabra y la decisión. […] Continuar leyendo…

Euskal Herria esnea

[…] Euskal Heria Esnea es un proyecto cooperativo que acaba de echar a andar con el objetivo de que el baserritarra reciba un precio digno por la leche que produce y se garantice así la supervivencia del caserío. Sus integrantes conocen las dificultades del sector, sometido a una dura lucha con las grandes empresas comercializadoras y a una fuerte competencia,
incluso dentro de casa. […]Continuar leyendo…

Krisi Globalaz. EHtik gogoeta. 7 idei 

[…] “Etsaia hain handi egin dugu, erantzuna zortziko txikian ematen dugula”. Mamitsua eta ulerterraza da testua ( hitzaldi baten apunteak hantza), 7 folio, 7 idei. […] Irakurtzen jarraitu…

29 thoughts on “Popurri popularra (XVIII)

  1. Beltzak hau omen zioen Agirreren Gobernuari buruz, sarreretako batean aipatzen denez:
    http://www.lahaine.org/index.php?p=63854

    Beltza (Emilio López Adan), refiriéndose al gobierno Agirre, lo sintetizó magistralmente: “La conclusión de estas realizaciones prácticas del Gobierno Vasco es doble: de una parte, que el PNV fue la fuerza preponderante, gracias a una coyuntura histórica que le aseguró la colaboración de socialistas, comunistas y republicanos; la segunda, que la política antifascista del nacionalismo estuvo todo el tiempo acompañada de una política contrarrevolucionaria, enemiga de la revolución social, conforme a su doctrina y al papel en él de las clases poseedoras del País.”

    Bada, hara zer esaten duen Beltzak gaur egun:
    http://www.argia.com/argia-astekaria/2336/emilio-lopez-adan-beltza

    http://www.argia.com/albistea/etan-diziplina-baloratu-da-sorkuntzaren-gainetik

    Nik ulertzen dudanez behintzat, Beltzak dio ETAren zuzendaritzak 1984a inguruan “atentatu masiboak” egitea erabaki zuela. “Espainiar herria mehatxatuko dugu” izan omen zen orduan erabakitakoa, eta horrenbestez, “jendarte zibila bilakatzen da helburu”.

    Hain da larria salaketa hori, ezin dudala sinetsi Beltzaren ahotik atera denik. Eta esaten dituen beste gauza asko ere ez. Ikaragarria benetan.

  2. Beltzak erantzun egin dio nolabait Argian nik esandakoari (ikus bertan berak esandakoa) eta neure aldetik hau erantzun dut:

    Beltzak bere azalpenetan ez du inondik inora ezeztatzen, edo argitzen, nik esandakoa. Beraz, ulertu behar dut guztiz egia dela, bere arabera, ETAk 1984an “atentatu masiboak” egitea erabaki zuela. “Espainiar herria mehatxatuko dugu” izan omen zen orduan erabakitakoa, eta horrenbestez, “jendarte zibila bilakatzen da helburu”.

    Bada, gauza bat da esatea, negoziazioa lortzeko apustu militarrari eutsi nahian, 1984tik aurrera zibilentzat arrisku handiagoak zekartzaten atentatuak egiten hasi zela ETA, guztiz egia dena, eta oso bestelakoa Beltzak dioena: ETAk “atentatu masiboak” egitea erabaki zuela eta “jendarte zibila bilakatu zuela helburu”.

    Beltzak terrorismotzat ulertzen duena argitu du. Bada, azalpen horiei jarraiki, ETAk bere historia guztian egindako atentaturik terroristena 1974ean egin zuen. Madrilen Rolando kafetegian lehergailu bat jarri eta 12 zibil hil zituenean. ETAk ukatu egin zuen, gainera, atentatu hori beraiek egin izana.

    Niri Hipecorrekoa baino askoz ere larriagoa iruditzen zait hori. Hipercor huts ikaragarria izan zen. Egin zutenek ez zuten inolaz ere pentsatu halakorik gerta zitekeenik. Eta Rolando kafetegikoa egin zutenek? DGStik gertu izanik, polizia asko joaten zen bertara eta polizia haien kontrako atentatua zen, baina halako tokian lehergailu bat abisatu gabe jarriz hartzen zen arriskua begi bistakoa zelakoan nago, ez?

    Begira, borroka armatuak nahi eta nahi ez dakartza ondorio lazgarriak, are gehiago indar militarra galtzen joan eta kosta ahala kosta egindako apustuari eutsi nahi zaionean. Nire ikuspuntuari buruz emanak ditut hainbat argipen hemen:

    https://borrokagaraia.wordpress.com/2012/09/02/continuando-las-multiples-reflexiones-primera-parte/#comments

    Beltzak bota duen hipotesiaren arabera, azken hamabost urtetan ETAren zuzendaritza egoera babestu batean egon omen da. Nirearen arabera, azken hogeita bost urtetan ETAk erretaguardiarik gabe egin behar izan dio aurre egina zuen apustua militarrari eta horrexegatik hartu izan ditu hainbat erabaki kezkagarri urteak aurrera joan ahala, beti ere apustuari kosta ahala kosta eutsi nahian. Bada aldea!

    • Nire ustez, Makazagak esatea “negoziazioa lortzeko apustu militarrari eutsi nahian, 1984tik aurrera zibilentzat arrisku handiagoak zekartzaten atentatuak egiten hasi zela ETA”, edo esatea, nik bezala, negoziazioa lortzeko 1984tik aurrera populazio zibila helburu (zuzen edo zeharkakoa) zuten atentatuak gauzatzea erabaki zuela ETAk, ez da hain desberdina. Ekintza berdinen deskribatzeko oso modu antzekoak. Behar bada Makazagak azpimarratu nahi du ETAk ez zuela terrorismorik egin nahi, eta egia da ETA beti ofenditu eta mindu dela ekintza batzuk terroristak bezala salatuak izan direnean. Arazo interpretatibo horri ez nik bakarrik baizik ezker iraultzaileko partaide anitzek erantzuna eman diote: ekintza bat terrorista den jakiteko, giltza ez dela egileen borondatea (horrela balitz, ekintza terrorista bakarrak bestearenak izango ziren, eta hori edozein gatazketan); giltza, biktimen kalitatea da (konfliktoan inplikazio zuzenik ez duten pertsonak, bereziki zibilak). Hau da azkeneko berrogei urteotan erabiltzen dudan irizpidea eta “ETAren estrategia armatuaz” liburuan agertzen dena. Inoiz ez dut esan ETA erakunde terrorista denik, ez eta egin duen guztia terrorismoa zenik, baina bai aipatu dut ekintza horiekin dabilen “lerratze terrorista”, eta esan Euskal Herriari eta bereziki ezker abertzaleari kalte egin diotela. Hor dago Makazagari eman nion “nolabaiteko” erantzuna, eta serioa dela pentsatzen dut.
      Gero, aitortu behar da ez dudala ulertzen nondik lotzen duen Makazagak arazo hau Jose Antonio Agirreren gobernuari buruz idatziarekin. Zerbait demostratzeko? Zer, bada? Agian, estatu terrorismoaren aurka behar dugun batasuna “txorrakerien” gainetik pasatuko da.

  3. Normala ez ulertzea nondik lotzen dudan zuk Argian esandakoa Agirreren Gobernuari buruz idatzi zenuenarekin, Beltza. Ez baitute inongo loturarik. Agirreren Gobernuari buruzkoa irakurri nuen, gogoratu nintzen Argian idatzi zenuen zerbaiti buruz hemen izan zen eztabaidaz, eta bururatu zitzaidan ez letorkeela gaizki Argiako oraingo hau ere hona ekartzea, gai hori jorratzeko toki egokiagoa iruditzen baitzait hau .

    Argiakoa hona ekartzerako orduan oso trakets jokatu nuela, zalantzarik ez. Horregatik ez nau batere harritu zure moskeoak horri buruz. Aski nuen esatearekin zu aipatua zinela sarrera batean eta horregatik bururatu zitzaidala Argiakoa hona ekartzea garai batean zure beste idatzi bat ekarri zuten bezalaxe. Barkatu.

    Eta orain noan eztabaidaren mamira. Zure arabera: “Makazagak esatea “negoziazioa lortzeko apustu militarrari eutsi nahian, 1984tik aurrera zibilentzat arrisku handiagoak zekartzaten atentatuak egiten hasi zela ETA”, edo esatea, nik bezala, negoziazioa lortzeko 1984tik aurrera populazio zibila helburu (zuzen edo zeharkakoa) zuten atentatuak gauzatzea erabaki zuela ETAk, ez da hain desberdina. Ekintza berdinen deskribatzeko oso modu antzekoak.”

    Zuk eta nik esandakoak ez direla hain desberdinak??? “Ekintza berdinen deskribatzeko oso modu antzekoak”??? ETAk populazio zibila helburu zuela esateak oso zentzu zehatza du: bere helburua zibilak zirela. Konturatzen al zara zer esaten ari zaren? Nola esan dezakezu nik diodana eta zuk diozuna antzekoak direla? Benetan zur eta lur uzten nauzu.

    Diozu “ekintza bat terrorista den jakiteko, giltza ez dela egileen borondatea (horrela balitz, ekintza terrorista bakarrak bestearenak izango ziren, eta hori edozein gatazketan); giltza, biktimen kalitatea da (konfliktoan inplikazio zuzenik ez duten pertsonak, bereziki zibilak). Hau da azkeneko berrogei urteotan erabiltzen dudan irizpidea.”

    Zehaztu al dezakezu hobeto zein den zuretzat giltza. Diozu ez dela egileen borondatea baizik eta biktimen kalitatea. Nik kalitatetzat ulertu dut konfliktoarekin inplikazio zuzenik ez duen norbait ekintza horren biktima izatea. Hau da, halako biktimarik balego (zauritu bakar bat aski) ekintza hori terroristatzat duzula.

    Ondo ulertu al dut? Eta hala ez bada, non jartzen duzu marra? Halako zenbat biktima eta zer larritasunekoak egon behar dute ekintza bat zuretzat terrorista izateko?

    Horretan utziko dut oraingoz. Hori argitu aurretik nahiago baitut oraingoz besterik ez esatea. Beharbada gaizki ulertu baitut zuk esandakoa. Eta bukatzeko esan biziki estimatu dudala azkenean egin duzun aipamena Estatu terrorismoaren aurkako batasun horren beharrari buruz. Denok baikara beharrezko batasun horretan.

  4. Urte luzez erreferentzia bat aitortu eta Beltzaren testuak adi irakurri ondoren ahoa bete hortz geratu nintzen Argiakoa irakurtzean. Nik behintzat nire iritzia argi daukat:
    Kapitalismoaren terrorismo estruktural eta inperialistaren aurrean armaz defendatzea ez da terrorismoa,zilegi da eta zenbait momentutan ezinbestekoa ere bai. Oraintxu Arnaldok aurkakoa esan duen arren.
    Zuek aipatzen ari zareten ekintza horietan zibilak hiltzearen erantzunkizun nagusia Estatuarena da, gogoratu bestela T4an gertatua. Beste kontu bat da ekintza horiek prestatzean estatuaren borondate ankerra kontutan hartu behar al zen edo ez, baina hortik populazio zibila jomugan zegoela esatera…alde dexentea dago.
    Honelako erreflexioak juxtu garai hauetan iristea, jendea estrategia armatuaren porrotaz mintzo denean eta errelato faltsuaren arriskua hor dagoenean…susmagarri bezain kezkagarria.

    • Beltzarekin izan nahiko nukeen eztabaidaz desbideratzea bada ere, zerbait galdetu nahi dizut Urola.

      Hau diozu: “Kapitalismoaren terrorismo estruktural eta inperialistaren aurrean armaz defendatzea ez da terrorismoa, zilegi da eta zenbait momentutan ezinbestekoa ere bai. Oraintxu Arnaldok aurkakoa esan duen arren.”

      Zehaztuko al didazu, mesedez, zer esan duen oraintxu Arnaldok zuk esandakoaren aurkakoa dena?

  5. Kaixo Xabi!

    “si hoy alguien me pidiera consejo sobre qué vías de lucha utilizar en cualesquiera circunstancias, le diría con claridad que las vías de lucha pacífica y desobediente, tanto por cuestiones éticas como políticas”.

    Nik diot zenbait momentutan ezinbesteko ere badela, aldiz Arnaldok dio en cualesquiera circunstancias emango lukeela aholku hau. Nik horrekin ulertzen dut edozein espazio fisiko eta tenporaletan, en cualesquiera circunstancias. Adibidez palestinan, edota duela 20 urte EHn.
    Zuk ez?

    • Kaixo, Urola!

      Ulertu dut Arnaldoren hitzak zuk esaldi horretan esandako guztiaren kontrakoak zirela eta horrek harritu nau gehienbat. Beraz, zure ustez, Arnaldoren hitzak « zenbait momentutan ezinbestekoa ere bai » horren aurkakoak ziren. Ongi.

      Dena den, gauza bat da, ene ustez, indarkeriarik gabeko indargintzak erabiltzeko aholkua ematea eta oso bestelakoa esatea “ni indarkeria erabiltzearen aurkakoa naiz, edozein direlarik ere baldintzak”. Bi aukera daudenean, bata aholkatzen baduzu gehienetan ez da izaten bigarrenaren aurka zaudelako, baizik eta zuretzat onena dena hobesten duzulako.

      Eta noan orain niretzat garrantzitsuagoa den bigarren puntu batetara. Ez dut ulertzen nondik ateratzen duzun Arnaldok aholku hori iraganerako eta gaur egunerako ematen duela. Esaldia horrela hasten baita: « gaur egun norbaitek galdegingo balit… ».

      Hau da, gaur egungo egoerara mugatzen du bere aholkua, argi eta garbi. Horregatik, zure iruzkina irakurri aurretik ez zait burutik pasatu ere egin iraganaz ere jardun zitekeenik eta irakurri ondoren jarraitzen dut pentsatzen Arnaldo gaur egungo egoeraz ari dela, inolaz ere ez iraganaz.

      • Creo que quieres creer eso mas que lo que dice realmente. “si hoy alguien” quiere decir que Arnaldo ha cambiado de opinión en cuanto a la validez de la lucha armada (independientemente del contexto) (¿cuando lo hizo? probablemente hace muchos años). Eso incluye a su trayectoria en la organizacion, y es que ademas que mencione en -cualesquiera circunstancias-deja claro y sin genero de duda que no se refiere a la coyuntura actual sino en todas las posibles.

        • Hori zure interpretazioa da. Zurea. Nirea oso bestelakoa da, eman dut eta ez duzu argudio bakar bat eman erakusteko ezinezkoa dela ene interpretazioa. Beraz, ez dakit nondik ateratzen duzun ez dagoela zalantza izpirik zuk interpretatu duzun bezala interpretatu behar dela.

          Ene interpretazioa hobeto uler dadin esan “gaur egun” hori iraganarekin kontrajartzen dela, jakina, baina zuk kontrajartze horren ardatza bere balizko iritzi aldaketan jartzen duzun bitartean nik garai bakoitzean bizi izan ditugun baldintzen aldaketan jartzen dut.

          Iraganean baldintza batzuk zeuden, gaur egun oso bestelakoak. Iraganean orduko baldintzei egokitutako aholkua emango ziokeen Arnaldok. Gaur egungo baldintzei egokitutako bere aholkua, berriz, indarkeriarik gabeko indargintzaz baliatzea da. Ez iritziz aldatu delako, baldintzak aldatu direlako baizik.

          Azalduko al didazu, mesedez, zergatik den ezinezkoa nirea interpretazioa? Zergatik esan nahi du “gaur egun” horrek, zalantzarik gabe, zuk diozuna eta ez nik diodana?

  6. Aupa Xabi!

    Zuk diozuna egia da,biaukera daudenean bat aholkatzeak ez du esan nahi bestearen aurka dagoenik.Baina nik diodana da, batzuetan ezinbestekoa ere badela,beraz ez daude bi aukera, ezinbestekoa bada aukera bakarra delako da. Eta kasu horietan sortzen da arazoa Arnaldoren adierazpenarekin.
    Denboraren kontuarekin esan nik ere kepak bezala ulertzen dudala. Arnaldok dio “gaur norbaitek galdetuko balit…”beraz iritzia gaurkoa da, baina “edozelako egoeretan” dioenean ulertzen dut edozein egoera edozein dela, oraingo hau, oraingo beste bat, duela 20 urteko bat edo duela 22ko beste bat. EDOZEIN.
    Zure interpretazioa ere ulertzen dut, baina nik esaldi horretan ez dut orainaldira mugatutako kontu bat ikusten.Iritzia orain dauka, eta ez duela 20 urte, baina gaurko iritziaz duela 20 urtekoegoerarako aholku hau emango luke.
    Azkenik esan ez zela nire asmoa Arnaldoren hitzetan eztabaidan sartzea, baina bai mingarri egin zaizkidala hitz hauek batez ere batasunako hizlari guztien izenean ari dela dioenean. Ez dut hitz horiekin bat egiten baina are gutxiago berak besteen izenean iritzi pertsonalak esateko duen erraztasunarekin.
    Eta azkenik esan ez duela oso zuhur jokatu, orain arte bozkatu ala ez, eztabaidan parte hartu edo ez… zalantzan zeuden militante askok orain ez baitute zalantza izpirik egingo, eta jende konprometitu eta langilea galduko dugu pertsonalki esandako kontu batzuengatik.
    Aurreko batean ere esan nuen: ez dezagun urteetan izerdia eta gehiago eman duen jende formatu eta langilea gal geurea ez den espazio bat (zertara dator berak etikari egin dion aipamena…) irabaztearren.

    Ondo izan

    • Gozada bat da zurekin eztabaidatzea, Urola, benetan. Ezados egotea gutxienekoa baita niretzat. Arnaldoren hitzen interpretazioan batere ados ez egonagatik, horri buruz horrela eztabaidatzea onerako besterik ezin baita izan.

      Nik ere “en cualesquiera circunstancias” hori aukeran ez nuke erabiliko, baina Arnaldoren esaldi guztiak ez zuen niregan inongo asaldarurarik eragin. Horregatik ez nion ekin zioena aztertzeari. Zuk esandakoaren ondoren ekin diot, ordea, eta hara zer pentsatzen dudan:

      “Vías de lucha pacífica y desobediente” dio eta beraz borroka moldeez ari da, ez norbere burua edo herriarena defendatzeko batzuetan ezinbesteko den indarkeriaz, baizik eta helburu politikoak lortzeko bitartekoez.

      Badakit bien arteko marra ez dagoela batere argi, independentzia lortzeko borrokatzen ari garenean gure burua defendatzen ari garela, baina ez dut uste biak gauza bera balira bezala joka dezakegunik.

      Dena den, hor badago eztabaidarako gai egoki bat.

      • Nik moldeen kontuan eztabaidarako tarte gutxi ikusten dut. Eztabaidak behar du izan zeintzuk diren eraginkorrak eta zeintzuk ez, unean unean.
        Baina zilegitasuna ukatzen gu geu hasten bagara gaizki goaz, are gehiago errelatoaren garaia datorrenean eta gure seme-alabek historia faltsu bat ikasteko arriskua dutenean.
        Badakit ezker abertzaleak zilegitasuna ez duela zalantzan jartzen, egokitasuna baizik, baina Otegirena moduko adierazpenek “marra gorri estua” ia ia zeharkatzen dute, gurea ez den sektore bat “seduzitzeko”. Eta horrek ekartzen badu urteetan aktibatuta egon den jende bat galtzea, ez garena garenaren itxura egitea…ni behintzat hortik ez naiz pasako.
        Iruditzen zait askotan ezker abertzaleari konplexuak egiten diola kalte. Lehen hortzak estuturik defenditzen ziren kontu batzuek eta orain tortillak buelta ematean, jendaurrean eman beharreko imajiñari begiratzen dio (Aguraingo lanbideren aurkako kale erasoaren aurrean emandako erantzuna, Ibazeta etab.), eta konplexuen eraginez inork eskatu edo exijitzen ez dizkion adierazpen harrigarriak (eta kezkagarriak) eginez. Berak jartzen dio presio hori bere buruari, hala norbaitek uste du herritarren batek oraindik ere zalantza duela ezker abertzaleak egindako apustua benetakoa ote den edo ez, eta orain, Otegik hori esan eta gero konturatu dela?
        Gratuitoki egiten diren adierazpenak dira, ez gaitezen bihurtu orain “papa baino papistagoak”. Garena gara, izan garena eta izango garena.
        Halere esan berriro ere kezka eta inkoherentzia guzti hauek parentesi garai batean gaudelako ematen direla, lehenbailehen parentesi garai hori itxi eta gure estrategia findu eta itxi behar dugula, horrelako gauzarik berriz gerta ez dadin, mikroa aurrean duena momentuan inprobisatzen ibili gabe.

  7. Egun hauetan aukera izan dut honi buruz beste kide batzuekin hitz egiteko eta ñabardura gora ñabardura behera guztiok ulertu dugu gauza bera; Otegik “cualesquiera circunstancias”en, eta “tanto por cuestiones éticas como políticas» borroka molde bortitzak erabiltzearen aurka dago; gaur, bihar, hemen eta han. irakur dezagun berriro:

    «Yo he sido militante de ETA, he practicado la lucha armada durante el franquismo y, por lo tanto, he entendido que existen circunstancias políticas o sociales excepcionales (…) No soy hipócrita en eso (…) Si hoy alguien me pidiera consejo sobre qué vías de lucha utilizar en cualesquiera circunstancias, le diría con claridad que las vías de lucha pacífica y desobediente, tanto por cuestiones éticas como políticas».

    Soilik gaurko eta hemengo baldintzei buruz hitz egingo balu “cualesquiera circunstancias” eta “cuestiones éticas “ horiek ez ziren agertuko. Hitz joko aldrebes hutsak egin behar dira esan nahi duena ukatzeko;

    Honi lotzen badiogu honako hau : “y yo quiero ir más allá y decir que si en mi condición de portavoz (y hablo en nombre de todos los portavoces de Batasuna)…. quiero pedirles desde aquí mis más sinceras disculpas, acompañadas de un `lo siento’ de corazón» esaten duela guri ostiak parra-parra erortzen zaizkigun bitartean, geratzen zaigun irudia lotsagarria bezain kezkagarria da.

  8. Beltzak duela hiru egun esan zuen “ekintza bat terrorista den jakiteko, giltza ez dela egileen borondatea (horrela balitz, ekintza terrorista bakarrak bestearenak izango ziren, eta hori edozein gatazketan); giltza, biktimen kalitatea da (konfliktoan inplikazio zuzenik ez duten pertsonak, bereziki zibilak). Hau da azkeneko berrogei urteotan erabiltzen dudan irizpidea.”

    Berehala, galdera hauek luzatu nizkion:

    “Zehaztu al dezakezu hobeto zein den zuretzat giltza? Diozu ez dela egileen borondatea baizik eta biktimen kalitatea. Nik kalitatetzat ulertu dut konfliktoarekin inplikazio zuzenik ez duen norbait ekintza horren biktima izatea. Hau da, halako biktimarik balego (zauritu bakar bat aski) ekintza hori terroristatzat duzula.

    Ondo ulertu al dut? Eta hala ez bada, non jartzen duzu marra? Halako zenbat biktima eta zer larritasunekoak egon behar dute ekintza bat zuretzat terrorista izateko?”

    Hiru egun pasatu ondoren erantzunik jaso ez dudanez, berriro galdera berberak luzatu beharrean nago. Izan ere, oso harrituta bainago Beltzak dioenarekin. Are gehiago esaten duelako azken 40 urte hauetan irizpide hori erabili duela.

    Azalpenik ematen ez duen bitartean behintzat, bere hitzetatik ateratzen dudan ondorioa da, bere arabera, munduan ez dela egon borroka armatua erabili duen talde bakar bat ekintza terroristak egin ez dituena, izan frantziar erresistentzia alemanen okupaziopean, izan Hegoafrikako ANC apartheid garaian, izan kubatarrak Batistaren garaian, izan sandinistak Somozaren garaian… Den-denak egin dituzte ekintza terroristak.

    Hala pentsatzen duela sinestea oso latza egiten zaidanez, ni izango naiz oker interpretatu dituena bere hitzak, baina ez dut ikusten zertan interpretatu ditudan gaizki. Horregatik eskatzen diot, arren, argitu dezala esandakoa.

  9. Carreroren aurkako atentatua harrotasunez errebindikatzen du Beltzak “gaur egun ere”.

    Bada, atentatu hartan hiru hildako izan ziren: Carrero bera, polizia bat eta autoa gidatzen zuen zibila.

    Beltzari ulertu diodanez, azken hamarkadetan ETAren ekintzetan hil diren antzeko zibilak berarentzat “konfliktoan inplikazio zuzenik ez duten pertsonak” izan dira eta horrenbestez Carreroren aurkako atentatuan hildakoa ere bai, ez?

    Eta halako biktimak eragiten dituen edozein ekintza terrorista da Beltzaren arabera, ez? Nik hala ulertu diot behintzat.

    Duela 39 urte ekintza gertatu zenean, terroristatzat izan al zuen? Hala dirudi, argi utzi baitu azken 40 urtetan irizpide berbera izan duela horri buruz.

    Eta arrazoibide horri jarraituz, hara zer ondorio ateratzen den: Beltzak harrotasunez errebindikatzen duela berarentzat terrorista izan zen ekintza bat.

    Honek guztiak zur eta lur uzten nau, jakina, eta ateratzen dudan ondorioa da oso gaizki ulertu dudala Beltzak esandakoa. Bere azalpenik gabe ezin antzeman, ordea, zer den gaizki ulertu dudana.

    Espero dut Beltzak lagunduko didala ene gaizki ulertze hau argitzen.

  10. Beltzak argi dago ez duela erantzungo, ez inongo azalpenik emango. Komeni ez zaiolako.

    Orain pentsatuko du “Zertarako sartu nintzen ni blog horretan Makazagari erantzutera?”. Behin sartuz gero, gutxienekoa jarraitzea baita.

    Beste eztabaida honetan Jonan Fernandezek egin zuen gauza bera egin du. Lotsagarri gelditu.

    http://basque.criticalstew.org/?p=7326

    • Makazaga: eztabaidetan bi gauza minimo bada. Bat, bestearen errespetua; bestea, galdeketaren estilo inkisitorialarik ez erabiltzea. Zuk, lehena eskasa, eta bigarrena sobera. Ez naiz harritzen jende askok zurekin “eztabaidatzeari” uko egiten badio.

      • Ikusten nuenez bestela ez zenidala inolaz ere erantzungo, probokatzera joan naiz zuzenean, Beltza. Azken iruzkina probokatzailea izan da, bai, baina bestetan behin eta berriro eskatu dizkizut argibideak alfer-alferrik. Nondik ateratzen duzu errespetatzen ez zaitudanaren ondorioa? Nire galdeketa inkisitoriala, zergatik?

        Iritsi garen puntura iritsita, niri berdin-berdin zait eztabaida hau hemen egitea edo posta elektroniko bidez elkarri mezuak bidaliz. Beste gauza batzuk ere kontatzen ahal dizkizut e-mail bidez.

        Hona oso gutxitan erabiltzen dudan e-lbide bat: bruxapi@gmail.com
        Orain egunero begiratuko dut zure berri jasotzeko esperantzarekin.
        Besarkada bat.

    • ETAk dio (2013.02.18an)
      « Konfrontazioak eragin duen zauri asko ixteke daude ere. Zauri sakon eta mingarriak. Eta denon erantzukizuna da sendatzeko ahalegina egitea.
      Hemen aipatuko diren gertakarietan Orioko familia batek bere burua inplikatua ikusi zuen, beraiek hala
      erabaki gabe. Lehen esan dugun bezala, ez diogu epaimahai honi gu epaitzeko zilegitasunik aitortzen. Baina ETAk ez du gertakari horietan duen ardura saihesten. Bi estatu zanpatzaileen kontra borrokatzen dugu eta, zenbaitetan, estatu hauei gure bitarteko herrikoiekin aurre egiteko, gustukoenak ez genituzkeen erabakiak hartu behar izan ditugu.
      Eragin ahal izan zaien kaltea sentitzen duela esan nahi die ETAk Orioko herritar hauei. Hitzok zabal daitezke, hauek bezala, gatazkan inolako ardurarik izan gabe, ETAren ekinbidearen ondorioz kaltetuak izan diren herritar guztiei.
      Erein dezagun bake justu eta egonkorra loratzeko hazia. Hori da ETAren konpromisoa.
      GORA EUSKAL HERRIA ASKATUTA! GORA EUSKAL HERRIA SOZIALISTA!
      JO TA KE INDEPENDENTZIA ETA SOZIALISMOA LORTU ARTE!»

      Beltzari burura etorri zaiona :
      ETAk badaki, jakin, biktima inozenteak eragin dituela. Nik nioen « konfliktoan inplikazio zuzenik ez zuten pertsonak » ; ETAk « gatazkan inolako ardurarik izan gabe(koak) ». Nik baino euskara hobea du erakundeak, baina ez dut uste Makazagak esan dezakeenik esaldien edukia ez dela bera. Bueno, igoal bai, dialektika « finaren » (bihurriaren?) jabea baita.
      Gero, nik nioen « ekintza horiek … Euskal Herriari eta bereziki ezker abertzaleari kalte egin diotela ». ETAk huts horiek onartzen ditu eta, finean, biktima horiei barkamena eskatzen die. Kalteak zuzentzeko, beharrezko urratsa ; ongi iruditu zaion momentu politikoan emana, baina azkenean, emana.
      Zorionez, Makazaga ez da ETAren zuzendari izpirituala.

      • Beltza, gure arteko eztabaida hemen jarraitu nahi ez zenuenez, ene e-lbidea eman nizun eta idazteko eskatu. Alfer-alferrik. Eta hara non bost hilabete geroago zerekin zatozen. Zur eta lur geratu naiz. Oraingo honetan, erakundea, zu eta ni bat baikatoz oso oker ez banago.

        Hilabetea bada erabaki nuela iruzkin gehiago ez idaztea blogetan, obsesionatu egiten naizelako ene osasunaren kalterako. ZuZeun jarduten nintzen gehienbat eta han idatzita utzi nuen ene erabakia, berriro tentazioan ez erortzeko. Eutsi diot tentazioari hilabete batez eta oraingo honi zeharo eustea ezinezko bazait ere, hau besterik ez dut idatziko.

        Oso gustura eztabaidatuko nuke zurekin, Beltza, baina pribatuan izan beharko du.
        Hona ene e-lbidea, berriro: bruxapi@gmail.com
        Mesedez, idatzi, Beltza, hainbat gauza gustura asko argituko dizkizut eta.

  11. Urolarekin izan nuen eztabaida interesgarria irakurri dut berriro.

    Nik uste, Arnaldoren hitzak Urolak interpretatzen dituen bezala interpretatu dituzuela hemen ibiltzen zareten gehienek. Nik oso bestelakoa interpretazioa eman diet, ordea, eta ene iritziz bi interpretazioak dira posibleak, ez dago demostratzerik interpretazio bat zuzena dela eta bestea okerra. Biak direlako interpretazioak.

    Orduan, zergatik aukeratu dut nik interpretazio bat eta beste zenbaitzuek bestea? Hor dago koska. Nire erantzuna da, halakoetan beti gertatzen den bezala, bakoitzak komeni zaion interpretazioa aukeratzen duela. Koska, orduan, bakoitzaren interesean dago.

    Orain beste galdera bat. Bi interpretazio horien artean, zein komeni zaio etsaiari? Nik oso iritzi argia daukat horri buruz. Eta horrekin ez dut ezertxo ere ondorioztatu nahi. Gogoeta eta hausnarketarako utzi besterik ez.

    Oharra: “Jakinmin” ezizena erabiliz hemen izan nuen beste eztabaida batean, antzeko zerbait gertatu zelakoan nago testu berberari buruz bakoitzak egiten dugun interpretazioari buruz:

    https://borrokagaraia.wordpress.com/2012/06/29/reconciliacion-por-ahora-no-gracias/

    Glencree ekimenak adostutakoaren artean zegoen esaldi bati buruz izan zen eztabaida hura eta ideia hau errepikatu nuen behin baino gehiagotan:

    “berriro errepikatu nahi dut horrelako ekimenetatik edo balizko negoziaketa batetik ateratzen diren akordioei gure interpretazioa eman eta zabaltzea komeni zaigula, eta ez etsaiari komeni zaion interpretazioa eman eta zabaltzea.”

  12. Horrexegatik kritikatuko dut liburu berri hau, etsaiari komeni zaion barne liskarren kontuak publiko egiten dituelako, bere imajin pertsonala zuritze aldera?
    Erakunde politiko konkretuei akusazioak egiten dizkie, kide asko oraindik erakunde politiko horretakoak izateagatik epaitzeke daudenean. Oso gaizki, eta gainera bisio politiko exkaxarekin, behin eta berriro esan dudan bezala jendea galduko dugulako,jende militante eta konprometitua, zertarako eta trasanlantikoamugitu zuen bakezalearen imajin pertsonala indartzeko?
    Ez zait batere gustatzen barne kohesioaren izenean zenbat gauza egin daitezken botere mediatiko pertsonala erabilita. Egunero lanean gabiltzan militanteok errespetu gehiago merezi dugu. Nik argi daukat ez dudala ezker abertzalean egunero lan egiteari utziko tipo 1ek edo 10 tipok diotenagatik. Baina jada bere erreferente politiko izaera galdu du nirekiko.
    Bera ez da ezker abertzalea, eta ez da inor kontu horiek bere garaipen bezala saltzeko, barne saltsa guztiak publiko egin eta morboa sortzeko. Ezker abertzalea herriz herri lanean gabiltzan ehunka pertsona gara, eta errespetu gehiago merezi dugu.
    Eta ez dut kontu honekin liskarrik sortu nahi, ezta sarean ere. Espero dut etorri behar diren eztabaida guztiak etorriko direla, eta bestela horrela exijituko dut dagokion markoetan. Baina Makatza, guztia zuritzea ere ez da zilegi, eta beste batzuei barne kontuak edota interpretazio interesatuak ez egiteko eskatzen diozun bezala espero dut nire iritzi berbera izango duzula liburuaz, horixe bera egiten baitu baina ez sarean, publikoki eta medio guztien aurrean berriz.
    Ez dut ulertzen dena salduta balego bezala “traizio”akusazioak egiten dabilen jendea, baina ezta “zuzendaritza politikoa” omen den honek egiten duen guztia kosta ala kosta justifikatu beharra ere.
    Kritika konstruktiboa eta eguneroko lan militantea, jode!

    • Kaixo Urola.

      Aurreko batean esan dizudan bezala zure iruzkin batzuk kopiatu zituen X. Makazagak Lapiko Kritikoan, horien lehenengoa gai honi berari buruz eta nire aurkako argudioak indartzeko.

      Zure iruzkin honek zerikusirik zuzena dauka X.M.k Lapiko Kritikoan sartu dituenekin eta hortaz hantxe kopiatu dut (66.): http://basque.criticalstew.org/?p=8985&cpage=2#comment-5053

      Aipatzen duzun Otegiren liburuari buruzko kritikaz berba egin dut hainbat burkiderekin eta antzeko iritzia jaso dut. Une honetan ez daukat denbora gehiago gai honetaz hitz egiteko (agian hobeto, ez? Kar, kar, kar..) baina soilik kontu bat; esaten duzunean “…Oso gaizki, eta gainera bisio politiko exkaxarekin, behin eta berriro esan dudan bezala jendea galduko dugulako, jende militante eta konprometitua…”

      Nik ez dut uste “nahi gabeko alboko kaltea” denik, nahita bilatzen ari dena baizik. Edo irensten dugu oso osorik Zutik Euskal Herria ! eta beraz egiten duten interpretazioa (hori jorratzeko beste gai bat da) ala batzuk, esaten duten bezala, “estrategiatik kanpo” gaude.

UTZI ERANTZUN BAT - DEJA UN RESPUESTA

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s