Home

the_dawn

Autor: Borroka garaia da!

Llevo unos días con la bombilla estropeada en el cuarto. Lo cual es extraño porque se había puesto hace poco como para que acabe fundida y creo que no ha dado tiempo para que la obsolescencia programada haga aún su efecto. El caso es que esto es algo que acojona a cualquiera y pone a uno en un brete: ¿Hará falta una inspección técnica o habrá que tirar de velas?.

Al final me he decido por lo de las velas ya que las inspecciones técnicas de hoy en día, tela marinera. Ya no son como las de antes, que te venía un simpático electricista por la tarde. Ahora a las 4 de la mañana se te presenta en casa un contingente armado, se llevan en camiones los muebles, las pertenencias y hasta las sillas, te arrancan las tablas del pasillo, te traen una hormigonera, te tapian con cemento las puertas, y como se te ocurra preguntar a ver qué tal va lo de las bombillas se lían a ostias con todo el barrio, hasta con los balcones, se cierran las calles durante días y hasta se sacan la chorra para meneársela junto a un árbol. Y ya, como que no te dejan volver a casa.

Claro que quizás tengan sus razones. Y la seguridad es una muy importante. ¿Para qué están sino los cuerpos de seguridad?  Ya lo decían aquellos cartelitos “Estamos trabajando por su seguridad , por la seguridad de todo el pueblo vasco”. Y a veces, pues supongo que para hacer la tortilla hay que romper algunos huevos. Y aunque pueda no parecer intuitivo, quizás la manera más directa de que no haya accidentes domésticos en la que puedas resultar herido, es traer a la policía para que se encargue ella misma de dejar medio barrio herido a base de porrazos o pelotazos. Al menos está fuera de toda duda que las autoridades se preocupan de la seguridad de las personas.

Claro que al mismo tiempo surge la duda. ¿Por qué solo se realizan ese tipo de inspecciones técnicas de seguridad en gaztetxes o en gente que no le llega para vivir y son desahuciados, y no se hace ninguna en edificios y locales donde existe peligro real de muerte como la que se ha llevado por delante las vidas de mas de medio centenar de trabajadores vascos solo este año?. Lo de los gaztetxes puede que sea entendible ya que. una vez, en otra inspección técnica, hasta se encontró un esqueleto humano. Pero eran otros tiempos. Los de cuando la derecha hacía algo mal estaba mal. Pero si gobierna la que dice ser progresista y de cambio, no dimite ni dios de sus cargos ni se van ni con espátula. Se les habrán pegado los culos a las butacas de las poltronas, lo cual hace preguntarse si eso no requerirá también una inspección técnica.

4 thoughts on “Culos pegados a las butacas de las poltronas

    • Duela 15 urte, 1992ko azaroaren 10ean, Udaltzaingoa eta zenbait udal langile Bilboko Alde Zaharreko Gaztetxera sartu ziren, eta zerratu egin zuten. Bide luzea egina zuen gaztetxe baten azken eguna izan zen hura. Zalantzarik gabe, gertaerak ezusteko protagonista izan zuen: “Giza eskeleto” ospetsua.

      Asteartea. Goizeko 06.00ak aldera. Helikoptero hotsak Bilboko Alde Zaharreko auzotarrak iratzarri zituen. Helikopteroak, beleek bezala, berri txarra zekarkien Alde Zaharreko Gaztetxekoei. Izan ere, 07:20an, Udalaren aginduz, langile eta udaltzain andana Espainiako Banketxearen kaleko gaztetxera sartu zen. Udaltzainek gaztetxea miatu, bideoan irudiak hartu eta gauzak eraman ondoren, langileek ateak eta leihoak adreiluz zerratu zituzten.

      Euskal Herriko gaztetxe mitiko baten azken orduak ziren haiek. Auzotar batzuek pozik hartu zuten udal langileen eta udaltzainen lana. Baina protestarik ere ez zen falta izan goiz hartan: gaztetxeko lagunena, eta eurekin bat egin zuten beste bilbotar batzuena. Dena den, Ertzaintza ere han zebilen, gaztetxe inguran, eta pare bat alditan oldartu zitzaien.

      Bertan zereginik ez zegoela ikusita, gazteek eserialdia egin zuten udaletxe aurrean. Orduan ere egurtu egin zituzten. Espainiako poliziek, kasu hartan.

      Bitartean, udaletxe barruan Josu Ortuondo EAJko alkatea gaztetxea zerratzeko arrazoiak azaltzen ari zen prentsaurrean. Kultur gunea izan beharrean, gaztetxea “benetako zuloa” zela esan zuen. Oposizioko alderdi politiko gehienek bat egin zuten alkatearekin: PSE-EEk lehenago ez zerratu izanagatik pena agertu zuen, eta PPk, Carlos Iturgaitz zinegotziaren berbetan, lokala “arriskutsua” zela adierazi zuen. HB, berriz, itxieraren kontra agertu zen.

      Deabrukeriak

      Egun haietan, protagonista izatea inola ere espero ez zuen norbaitek zer esan ugari eman zuen: giza eskeletoa. Udal iturriek zabaldutako eta ohiko hedabideek behin eta berriro errepikatutako albisteen arabera, gaztetxean giza eskeleto bat topatu zuten udaltzainek. Besterik ere aurkitu ei zuten. Hona hemen 1992ko azaroaren 11ko El Diario Vasco egunkariak esandakoa: “Poliziak sei suziri jaurtigailu, zenbait piroteknia jaurtigai, makilak, aizkora bat eta giza eskeleto bat aurkitu zituen gaztetxe batean, Bilboko Alde Zaharrean”.

      Zer ote zen hura? Kale borrokan erabiltzeko tresna biltegia? Kanibalismoa ere egiten zuten gaztetxean? Aurkikuntzek helburu xumeagoa zuten, ordea: Bilboko Alde Zaharreko Gazte Asanbladak adierazi zuenez, suziriak jaurtitzeko hobiak kalejiretan erabili ohi zituzten, eta eskeletoari zegokionez, Udalak berak plastikozkoa zela argitu behar izan zuen. Dena den, giza eskeletoari buruzko ika-mikak berea egin zuela ikusita, Udalak beste berri ikaragarri bat ezagutarazi zuen: gaztetxean zortzi urteko neskato baten kaskezurra eta aker handi eta gris baten irudia atzeman zituztela. Satanismoa egiten zuten gaztetxean?

      Rock lantegia

      Bilboko Gazte Asanbladak 1986an okupatu zuen Bilboko Aurrezki Kutxak Espainiako Banketxearen kalean zuen egoitza. Aretoa hutsik zegoen hemezortzi urte lehenagotik. Zenbait liskarren ondoren, 1988an, gaztetxeko lagunek eta Jose Maria Gorordo EAJko kidea buru zuen Udal Gobernuak akordioa sinatu zuten. Udalbatzarrak hitzarmena onartu zuen, eta Udalak gaztetxea intsonorizatzeko diru laguntza eman zion Gazte Asanbladari. Gaztetxea zabalik egon zen bitartean, ikastaroak eta hitzaldiak egin zituzten, eta hainbat musika taldek entsegutarako erabili zuten. Fermin Muguruzak —garai hartan Negu Gorriak taldeko kidea— Euskal Herriko rock eskolarik handiena izan zela esan zuen.

      Dena den, auzotar eta, batez ere, dendari asko ez zeuden batere pozik gaztetxearekin. Kontzertuetan zarata handia sortzen zela eta jendeak edozein lekutan txiza edo botaka egiten zuela zioten. Asanbladako kideen berbetan, aldiz, arazo haiek Alde Zaharreko beste toki batzuetan ere gertatzen ziren.

      Kontuak kontu, Udalak araudi berria ezarri zuen 1991. urte bukaeran, eta gaztetxea alkoholik ez saltzera eta kontzertuak asteburuetan baino ez antolatzera behartu zuen. Gazte Asanbladak inposiziotzat jo zuen hura. Udalak, gaztetxeak araudi berria betetzen ez zuenez, zerratzeko agindua eman zuen.

      Gaztetxea zerratu ondoren, Josu Ortuondo alkateak konpromisoa hartu zuen: “Gaztetxea autokudeaketa gune bilakatzen ari zen, pribatua erabat. Orain Udalak zuzenduko du, eta mundu guztiarentzat publikoa izango da”. Ez zuen konpromisoa bete.

      https://www.gaztezulo.eus/albisteak/eskeleto-bat-bilboko-gaztetxean

  1. Yo creo que es el frio que lo afloja todo, con tu bombilla habra pasado lo mismo, a mi me pasa en la de la escalera, con el frio se contraera el metal y no se si bailara (vibrar diran los expertos) y la bombilla casca.
    Son los inviernos… no se decia antes eso del invierno de nuestro descontento?… lo habre leido en in tuiter?. Ya no me acuerdo como era.

UTZI ERANTZUN BAT - DEJA UN RESPUESTA

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s